Wordt steeds bewuster van een IK die constant alles wil volgen en analyseren. Probeert te herkennen en dan na te streven. Die de blokkade die ik voel probeert te analyseren en het bewustzijnsproces. (dit dagboek) Die wat probeert te bereiken door proberen los te laten, de blokkade te laten oplossen. Alsof er een IK is die alles gadeslaat vanuit het lichaam, ook in het lichaam. Een oorzaak ziet en die oorzaak probeert weg te nemen. Die bewustzijn ziet als iets wat gedaan moet worden, beleefd moet worden vanuit die IK die het kan begrijpen en kan vasthouden als het bereikt is door het te herkennen. Die op zoek is naar iets wat niet bestaat, het niet-ego.
Dit allemaal gedachteloos, maar via het voelen. Maar ik kan alleen mezelf voelen en analyseren en herkennen. Dus hou ik nog vast aan een zelf, een gevoel dat ik besta, een reden om te doen, een doel te hebben. Zolang ik voel, (het ego) besta ik en heb ik wat te doen, bestaansrecht. Zinloos en zelfsabotage, maar het geeft me NU een goed gevoel, maar niet in de realiteit.
Onzinnig om dingen te doen voor een goed gevoel, is alleen maar zelfsabotage. Verslaafd aan het ego, die nooit tevreden zal blijven. Hoe vaak je hem ook tevreden stelt met iets.
Die er altijd van overtuigd zal zijn dat er iets moet gebeuren, zelfs tijdens het mediteren.
Eerst een balans, blokkade weg etc. Hij is de blokkade.
