Intentie

Gisteren tijdens de wandeling:
Ik krijg een gedachte over wat ik ga doen of wil doen of waarschijnlijk ga doen. (de gedachte is dus het resultaat van dat wat al in beweging is) dan koppelt het ego zijn valse hoop aan die gebeurtenis. Het ego zit in de staat van: “Ik wil dit niet voelen nu, (ik wil geluk/liefde voelen) als ik dat straks doe of dat gebeurt “dan voel ik mij weer goed”. Maar die 2 dingen hebben niks met elkaar te maken. Het denkt dat als de gedachte over de toekomst waar wordt, dat alles dan goed is.
Als de pad van de rivier (je (nabije) toekomst) veranderd bv door nieuwe ervaringen of informatie, dan gebeurd nog steeds wat gebeurd. (vasthouden aan je oorspronkelijke intentie gaat dan tegen de stroom van de rivier in en veroorzaakt dan juist stress en lijden, het is dus een constant aanpassen) Daar heb je geen controle over en is ook niet belangrijk. Je hebt immers alles al wat je nodig hebt.