Heb het boek uit van mevr van den Dungen en het blijft apart om te lezen hoe zij zichzelf dingen blijft opleggen. In alles wat ze doet zie je dat ze stevig die controle over het leven wil behouden (de illusie dat is).
Op het laatst gooit ze een gesprek met Roy Montina in het boek, die aan mevr probeert uit te leggen dat je je gevoel moet volgen en niet je verstand. Maar ze kan of wil het niet begrijpen. Als ik met haar gepraat had, had ik hetzelfde als Roy gezegd, alleen in andere bewoordingen natuurlijk.
Heb gisteravond ook weer 2 uurtjes tv gekeken, was weer moe na het wandelen en wilde lekker makkelijk toastjes eten voor de tv. Ben vandaag wel wat eerder opgestaan, ondanks dat ik nog steeds pas na 1:00 ga slapen. Wil daarmee naar een beter ritme.
Het blijft lastig al die paradoxen. Als je hard probeert om verlicht te worden zal het je niet lukken, je kan het alleen maar zijn. Maar als je niet maximaal gemotiveerd bent om dat te worden zal je het ook nooit zijn. Maw je moet het als duidelijk doel hebben, maar niet vanuit je denken, vanuit je gevoel.
Heb nu ook eiwitshake zakje van mijn zusje gehad omdat ze die niet meer gebruikt. Ze is gestopt met de ontbijtshake omdat ze haar tegen stonden. Kan je vertellen dat ik ze met haar eiwitten ook veel minder lekker vind. Zo zie je maar weer hoe kleine dingen je leven beïnvloeden, hierdoor zit zij nog steeds niet op een gezond dieet itt ik.
Of hoe belangrijk motivatie is. Dat je je niet laat tegenhouden als iets niet lukt of niet klopt, maar dat je je dan aanpast om het alsnog kloppend te maken. (zoals de shake wel lekker maken).