Ik ga steeds laat naar bed en hang ’s ochtends nog lang voor de computer. Heb ook nog tv gekeken gister, maar deze keer alleen omdat ik zin had om niet te koken en lekker voor de tv te eten. Was nml moe na de wandeling in het park. Is op dit moment eindelijk weer eens lekker weer met zonnetje. Was van plan vandaag in de tuin te werken, maar ben benieuwd of ik daar de puf voor heb. Was even van plan een echt soort van vakantie te houden, maar voel nu al dat dat niks is. Het is beter om doelen te hebben om te doen, dus blijf bij mij plan om de komende 2 maanden als ik geen honden heb de grote schoonmaak te doen en verder te gaan met de websites. Dat is gewoon veel prettiger om hierin duidelijke doelen te hebben. Wat op te bouwen en daarmee weer mogelijkheden en vrijheden te creëren.
KPN vandaag 5% omhoog, dus dat stelt weer wat gerust, je gaat toch twijfelen door die lage koersen. Heb nu ’s ochtends nog sterk de behoefte om beursnieuws te lezen en te volgen, ben ik vanochtend ook weer 2 uur mee bezig geweest, maar dat zal vanzelf wel minder worden. Zeker als ik mijn andere doelen echt ga nastreven.
Ben nu een boek aan het lezen (van den dungen, verlicht in 1 sec) waarin een vrouw (carrière vrouw) schrijft over haar ervaring met meditatie. Die is daar al 25 jaar of langer mee bezig en het is nu al duidelijk dat ze bepaalde belangrijke basis essenties nog niet snapt. Zij is dus na meer dan 25 jaar nog steeds niet waar ik ben na zo’n 3-4 jaar, geeft maar weer aan dat het geen zin heeft om je met het pad van andere mensen te bemoeien of je energie steken in proberen uit te leggen. Zelfs mensen die er al hun hele leven mee bezig zijn en er zelfs een boek over schrijven missen belangrijke basis essenties.
Zou het dan toch een combinatie van mijn hoogbegaafdheid in logica en mijn hooggevoeligheid ervoor zorgen dat ik dingen zie en snap die andere mensen gewoon niet oppikken ?
(Zoals de psycholoog die in haar eigen ontworpen methode, met nu een heel netwerk! aan psychologen, niet inzien dat die oude pijnen zelf ook een illusie zijn. (Ingeborg Bosch))