Stoppen om ook maar iets te identificeren als iets

Nieuwe fase: Stoppen om ook maar iets te identificeren als iets. Te stoppen om ook maar een enkele ervaring, emotie, blokkade, gevoel van zelf, tevredenheid, geluk of wat dan ook te identificeren en te labelen door er een mening over te hebben. Te categoriseren, (en dus proberen te begrijpen) zoals zelf, niet zelf, illusie, ego, tijdelijk, eeuwig, prettig of niet prettig, wenselijk of niet wenselijk. Of het in het plaatje past van ideeën over hoe het zou moeten zijn. Etc.
 
(daarmee lijkt het gevoel van zelf ook gelijk te verdwijnen haha, terwijl ik nog wel de energiestromen ervaar en de blokkade etc, maar toch ook weer niet. Omdat de ervaring van het identificeren en labelen is weggevallen en daarmee het gewicht van de ervaring)
 
Bekende fabel van de gans in de fles. De fles is er nooit geweest. Het gaat niet om het verdwijnen van de fles als ervaring. Het gaat erom ervaringen niet meer te identificeren als een fles haha.
 
Een ervaring, gevoel of emotie doet er alleen toe als ik het identificeer, label en er een mening over heb.
Omdat we de wereld projecteren vanuit onze ervaringen, denken we dan dat niet alleen het interne er niet toe doet, maar daardoor ook het externe. De gebeurtenissen in de wereld.
Beide gaan door. Gebeurtenissen gebeuren en ik zal gewoon handelen en reageren hierop. Ik kan niet anders, het is wie ik ben.
Maar zowel de gebeurtenissen als mijn handelen doen er niet toe, omdat ik er geen mening over heb.
Ik had de overtuiging dat ik een moraal nodig had, ideeën over goed en slecht door constant te oordelen en een mening te hebben. Onzin. Illusie van motivatie.
Het feit dat ik nergens een mening over heb, wil trouwens niet zeggen dat ik geen voorkeuren heb, politieke voorkeuren of wat dan ook. Echter het is nu een handelen en dus echt. Niet alleen maar een idee, een betekenisloos, destructief idee. Gewoon puur handelen.
Dat kan alleen met vertrouwen, vertrouwen in het onbekende handelen. Zonder dit op te dringen met ideeën over goed en slecht.
Daarom noemen we het goddelijk handelen, puur op vertrouwen in het goddelijke.
Wie zijn ideeën heb jij meer vertrouwen in ?
Jou eigen ideeën over goed en slecht, of die van god ?

Doorzie de paradox

Er wordt opgemerkt hoe het ego constant excuses verzint om nodig te zijn in het proces of om zichzelf in stand te houden met een proces als excuus.
Heel vernuftig en het wordt al jaren geloofd.
 
Het kan niks doen. Maar niks doen is weer een excuus. Doorzie de paradox.

Waarom vinden we meningen zo belangrijk ?

Waarom vinden we meningen zo belangrijk ? Waarom willen we overal een mening over hebben ?
Een mening hebben zorgt voor ons bestaansrecht. Het zorgt voor het conflict dat we zo nodig hebben om te blijven bestaan.
De mening is belangrijk, want dat maakt ons belangrijk. Het is mijn mening, ik ben die mening.
(of de mening die ik heb over mijn meningen/moraal)
Mijn mening bepaald of ik plezier heb, of juist niet. Of wat ik voel en ervaar goed of slecht is. Mijn mening zet mij aan tot actie, immers ik doe iets omdat ik er iets van vind. Ik verander dingen door er een mening over te hebben. (illusie van motivatie)
Het is een onderdeel van het verkeerde zelfbeeld door identificatie met ons denken.
 
Heb gister mijn boeken van Rubert Spira terug gebracht naar de bib. Na ruim 4 jaar elke avond voor het slapen gaan te lezen in boeken van verlichten, lijk ik ook daar klaar mee te zijn. Al die verhalen zeggen mij niks meer. Wat valt er nog te vertellen als je niks meer identificeert?

Ik zal het nooit begrijpen

Ik weet het niet, ik zal het nooit weten. Ik begrijp het niet, ik zal het nooit begrijpen, nooit kunnen uitleggen. Kunnen bestempelen als waar of onwaar, echt of illusie, zin of onzin. IK of niet-IK , tijdelijke zelf, eeuwige zelf. Ik zal het nooit herkennen of ervaren.
Ik zal het leven nooit uitgevogeld hebben, weten hoe het echt zit. Weten wat ik moet doen, ergens klaar mee zijn.
Niks, alles. Bla bla bla
Stilte, en ook dat niet haha.
 
Gedachten: Niks anders als een systeem om informatie over te brengen tussen de verschillende elementen waaruit wij bestaan. Het universum is bewustzijn, het is informatie. Alles communiceert met alles, op elk niveau. (van super klein tot enorm groot)
Maar het is slechts dat, een vorm om concepten van de realiteit als informatie over te dragen (in de vorm van 0 en 1).
Het doet verder niks, kan verder niks, zet niet aan tot iets, is niet de leider of bepaler, er gebeurt niks als we er niet naar luisteren, of als het dingen fout heeft etc.
Slechts een kleine radar in het oneindige raderwerk van informatie waaruit wij bestaan. Een communicatie vorm tussen alle delen waaruit wij bestaan: Hersenen cq hersengebieden, zenuwcellen, spieren etc, onze omgeving op macro en micro niveau.
Alles is een en alles is apart.
Het is een altijd bewegende stroom van informatie.
Het goddelijke weten en niet-weten tegelijk.

Meningen niet meer serieus nemen

Dat is ook een invalshoek van verlichting: Jezelf, anderen, emoties, gevoel, gedachtes en vooral meningen niet meer serieus nemen.
Het is weer een onderdeel van de illusie van motivatie.
“Alleen als ik iets serieus neem gebeurt er iets of verandert er iets” is de overtuiging.
Totaal nutteloos om dingen zo serieus te nemen. Slechts zelfsabotage.
Lach erom, het is maar een grote grap.
🙂