Bericht

Geplaatst op

Hoe is het om Spiritueel Verlicht te zijn ?

Voor mij zou het antwoord nee zijn. (als antwoord op de vraag van gisteren)

Het volgende antwoord op de vraag over hoe het is om verlicht te zijn kwam in mij op. De vraag die iedereen stelt en waar men het antwoord op wil weten:

Is er die ervaring van constant gelukkig zijn als je spiritueel verlicht bent ?
(Of dankbaarheid, berusting of inner-vrede of wat dan ook)
Zoals eigenlijk alle antwoorden: Ja en Nee.

Nee, er is niet een constante ervaring van euforie of gelukkig zijn. Dat is ook onmogelijk, niet alleen biologisch, maar ook omdat elke ervaring relatief is.
Daarnaast gaat in het universum en in het leven alles in golven. Dus ook het gevoel van gelukkig zijn. (Dankbaarheid, berusting, liefde etc)

Maar als verlichte is dat juist wat zo mooi is. De wetenschap dat elke dag anders is. Dat alles tijdelijk is. Wat ik ook voel en ervaar, het komt en gaat. Maar ik weet dat wat er ook voor in de plaats gaat komen hiernu, het is altijd goed (er is dus geen lijden) en altijd tijdelijk. Wat dus ook een constant gelukkig zijn is.
🙂

PS Er is wel een constante ervaring van innerlijke rust. Er worden immers geen problemen ervaren. Er is volledige acceptatie. Het beseffen dat je niks fout doet (behalve je uiterste best) is heel bevrijdend en berustend. Wat ook wel kan worden bestempeld als liefdevol zijn.

Geplaatst op

Voorkeuren loslaten

Alle voorkeuren lijken te worden losgelaten. In een poging mijzelf en anderen te redden had ik toch nog een doel. Zoals het doel om geen doel meer te hebben of innerlijke rust of wat dan ook.
M.a.w. er werd gehandeld en gevoeld vanuit een voorkeur. Gemediteerd vanuit een voorkeur.

Het hebben van een voorkeur, extern of intern is weer zelfsabotage.

Net zoals het hebben van een mening. Wat natuurlijk synoniem is. Bewustzijn heeft geen mening of voorkeur, alleen het denken.

(biologisch lichaam natuurlijk wel, zoals een voorkeur voor gezond eten. Echter, het spreekt geen mening of voorkeur uit. Het eet gewoon gezond. Verder niks. )

Niet alleen is dit dagboek onzin, het is ook allemaal zo zinloos.

Het compleet zinloos om jezelf (of de ander) proberen te redden.

Geplaatst op

Geen zelf

Er is geen eeuwige zelf, geen werkelijke zelf. Niks wat er al is, of al die tijd al geweest is.
Alles is altijd nieuw en in beweging.
In feite is een verlichtings-proces een grote psychose.

Er is niks waar je een zelf op kan projecten, maar nog belangrijker er is niks van waaruit je een zelf kan zoeken of projecteren.

Maw er is geen interne constante.
(Referentiepunt)

Geen begin, geen oorsprong van waaruit verhalen vertelt kunnen worden over verlichting in mijzelf.

Er is niks dat iets nodig heeft.
Er is niks dat iets wil.

Mijn interne belevingswereld heeft geen betekenis.

Geplaatst op

Zelfacceptatie is een illusie

Streven naar acceptatie is ook een valkuil. Ik streefde naar acceptatie van mijzelf, acceptatie vanuit mijzelf. Wat zich ook uitte in het willen van acceptatie van anderen, zoals de vriendin.
Maar zoals het zelf, zoals ik niet volledig kan accepteren, kan de ander dat ook niet.

Zelfacceptatie bestaat dus ook niet. Zonder zelf is er geen acceptatie.
Het is meer een accepteren van de zelfafwijzing, wat inhoudt dat je die niet afwijst. Dus niet accepteren door het in stand te houden en naar te handelen. Maar accepteren en vervolgens niet naar handelen en loslaten.

Met het volledig verdwijnen van de ervaring van een zelf, voelt het alsof ik alles wat ik heel mijn leven heb gedaan en gelooft nutteloos is en verdwijnt. Inclusief dit dagboek. Hoe dat nu allemaal als onzin en nutteloos wordt ervaren.
Wat natuurlijk weer waar en onwaar tegelijk is.

Het lijkt alsof ik vanaf nu een heel nieuw leven ga leiden. En nieuw leven die niks meer met mijn oude leven tot nu toe te maken heeft. (Inclusief dit dagboek) omdat ik ook een heel nieuw persoon zal zijn. Niet met een nieuw verbeterd zelf, maar een persoon zonder zelf. Compleet nieuw dus. Je zou het kunnen omschrijven als herboren worden nadat ik gestorven ben. (Nee, eigenlijk niet want dat impliceert dat er iets nieuws voor in de plaats komt en dat is onjuist, er wordt niks herboren. Er is niks)
Ik heb natuurlijk alleen geen flauw idee hoe zich dat gaat uiten.

Geplaatst op

Een mening

Lijkt erop dat ik klaar ben met het enige waarde hechten aan mijn mening. Überhaupt het hebben van een mening. Het slaat eigenlijk nergens op en brengt mij niks, behalve conflicten.