Categorie: Geen Einde ?

Onze grootste angst:
Sterven, helemaal alleen, zonder iets bereikt te hebben, zonder nalatenschap, zonder een mening, zonder enige betekenis, zonder te begrijpen, zonder rust, in complete stilte.

Wat is daar bewust van ?

Bewustzijn zonder observeerder en zonder identificatie.

Een normaal leven is op dit pad niet alleen onmogelijk. Een normaal leven is juist het hele probleem.

Dat wat dit dagboek wil schrijven lijkt (eindelijk) zijn gewicht (gevoel van belang) te verliezen.

*maar als ik nergens belang meer aan hecht, als alles mij niks meer kan schelen. (incl het proces/verlichting) Dan kan dat toch nooit goed gaan?? – we zullen zien 🙂
-> ik weet natuurlijk al dat het onzin is haha.
-> het is onderdeel van de illusie van motivatie. Dat als iets niet belangrijk voelt, dat er dan ook niks meer belangrijk zou zijn. Maw ons gevoel/ervaring zou onze realiteit bepalen. Die overtuiging moet juist losgelaten worden.

Verlichting is ook een illusie

Bevrijding van het stemmetje dat mij constant vertelt wat ik zou moeten doen en bereiken. Denkt te weten hoe ik mij zou moeten voelen en wat ik daarvoor moet doen om dat te bereiken.
Het stemmetje dat denkt dat mijn gevoel de realiteit is.

Nu het gevoel zelf nog. Heb het alweer een tijdje best zwaar. Vervelend en blijf stiekem toch uitkijken naar het einde.

In begeerte naar een einde, een “normaal leven” en een begeerte in het vervullen van gevoelde begeertes bleef er onbewust een weerstand tegen wat is, gebeurt en ervaren wordt.
Werd vanochtend wakker en had deze gedachte , nu lijkt er eindelijk (weer?) acceptatie te zijn.

Of ik verspil mijn energie aan feestje, drugs en seks(met liefde). Waardoor het leven zwaar voelt. (en je kan hunkeren naar feestje, drugs en/of seks) of ik behoud die energie waardoor het leven licht en mooi aanvoelt zoals een feestje, drugs en seks(met liefde).

(begin nov naar techno feestje geweest. Was geweldig. Maar het gebruik van benzofury heeft zeker voor 1,5 maand terugval gezorgd. Ook (regelmatig) seks (met orgasme) met de vriendin zorgt voor energetisch leeg en zwaarder gevoel de dagen erna).
Met drugs heb ik al besloten 100% klaar te zijn. Kan ik niks meer mee. Geen toegevoegde waarde meer. Seks met de vriendin moet ik nog wat op vinden. (seks zonder klaarkomen lukt maar in de helft van de gevallen, laat me teveel meeslepen in het moment)

Ben er klaar mee.

Ik ben niet alleen zelfdestructief, ik ben onnodig cq overbodig.
Alleen inzien dat ik destructief ben impliceert misschien dat ik dat kan veranderen naar constructief. Maar het is mijn aard, dat niet te veranderen is.