Weird, hoe verleden en toekomst niet meer bestaan omdat ze niet gevoelt/ervaren wordt. Er wordt geprobeerd dat ik mij zorgen maak om de toekomst, maar het lukt niet eens. Er is niks om zich zorgen om te maken haha. Wel vreemd.
Moet ik mij geen zorgen maken dat ik mij geen zorgen meer kan maken ? -> “Dan laat ik alles op zijn beloop, dat kan nooit goed gaan”. Er wordt gelachen. Hahaha.
Wat is het leven toch een vreemd iets.
Er wordt geprobeerd een verhaal te vertellen om de ervaringen betekenis te geven. Een punt van continuïteit die alles begrijpelijk maakt en alles overkomt en ervaart om het verhaal te kunnen vertellen. Tegelijk wordt er begrepen dat dit onzinnig is, het zelf is, de kern van het destructieve ego.
Dan maar acclimatiseren in een nieuwe wereld. Eentje zonder verhalen en waar dingen geen betekenis hebben. Zonder verleden en toekomst.
Dan wordt er gerealiseerd dat Edwin ophoud te bestaan. Er wordt nog geprobeerd het nieuwe te duiden, maar dat wat probeert te duiden en betekenis te geven is juist wat ophoud te bestaan hahaha.
-> het is schitterend mooi lente weer vandaag, ik ga zo lekker in de duinen wandelen en er van genieten.
Deze gedachte wordt om gelachen haha. Over wie gaat dat ? Heb geen idee. Haha. Ergens van genieten ? In de toekomst ? Hahaha, wat een onzin.
Toch zal er zo opgestaan worden en naar de duinen worden gegaan en zal er gewandeld worden in een heerlijk zonnetje die ik nu zie terwijl ik uit het raam kijk.
Tijd voor stilte
………
14:00
Er is een hunkering naar het geheel, om heel te zijn. Tegelijkertijd is er een hunkering om gescheiden te blijven, omdat je anders ophoud te bestaan. Een drang naar zelfdestructie en zelfmoord en een drang naar controle, creatie en overleving. Een drang naar vrede en conflict.