Categorie: Geen Begin

De enige manier om dit dagboek betekenis te geven is door het juist helemaal los te laten. Whahahaha
Geweldige paradox weer 🙂

18:00

Tijdens het wandelen bedacht ik mij: ze zeggen dat het universum uitdijt en ook nog versnelt. Maar kunnen we dat echt weten ?
Waarschijnlijk weten we alleen dat het voor ons observeerbare universum versnelt uitdijt.
Wie weet is het wel een gesloten circulair systeem zoals een oceaan stroming en gedraagt het universum zich heel anders op andere plekken. (Zwarte en witte gaten bv)
We weten niks over deze stroming (dark matter/energy) en de krachten die dit veroorzaken. Dus meer dan het huidige moment omschrijven kunnen we niet. Elke omschrijving van verleden en toekomst is slechts een grote waarschijnlijkheid in de nabijheid van het hiernu. Niemand weet wat er meer dan 13,8mld ? jaar geleden is gebeurd en dat kunnen en zullen we ook nooit weten. Net als de verre toekomst van het universum. Het doet er natuurlijk ook totaal niet toe om die kennis te hebben, anders als pure entertainment.

Ik kon mijn idee niet goed onder woorden brengen. Maar terwijl ik dit tikte kwam het idee in mij op om ff “White holes” te googlen en het hele idee staat natuurlijk allang gewoon op Wikipedia hahaha.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/White_hole

Ik doel op het deel over dat het observeerbare universum een zwart gat is in een groter universum en de big bang een wit gat was. (Einstein-Rosen)

Dus zelfs met wetenschap worden we genept. Terwijl deze theorie ook gewoon op Wikipedia staat leren we vnml over de big bang het uitdijen en hoe ons universum zal kunnen eindigen in een grote leegte of weer inklapt. Maar dat zijn dus gewoon kleuterschool theorieën.
Het komt nu op mij over alsof ook de wetenschap ons als kleuters behandeld en dan raar opkijkt dat de mens zich als een kleuter blijft gedragen. (Discussie over onwetendheid van wetenschap en dat mensen denken dat wetenschap ook maar een mening is) dit werken ze dus zelf weer in de hand door slechte en onduidelijke communicatie.

Grappig hoe ik onbewust blijf van mijn eigen onwetendheid (over wetenschap) haha. Alhoewel, eigenlijk dacht ik natuurlijk al dat het idee al bestond, want het is een logisch en simpel idee.

Maar ja, dat vind ik ook van verlichting hahaha. (dat het een logisch en simpel idee is)

Lees wel dat sommige van deze ideeën nog geen 5- 10 jaar oud zijn, net als dat het universum geen begin en eind heeft in tijd. Dus wat dat betreft is het nog wel enigszins origineel 🙂 dan is het wel weer logisch dat ik ze nog niet kende omdat ik waarschijnlijk allemaal docu’s en boeken heb gelezen van voor deze tijd. Was dus misschien iets te voorbarig met mijn mening. Wordt dus gewoon tijd voor nieuwe boeken en films.

Het verbaasd mij eigenlijk wat er echt toe doet voor onze zelfontwikkeling ons nooit geleerd wordt. Zoals opkomen voor jezelf, je gevoelens leren uiten. Je Inner-weten volgen, op jezelf leren vertrouwen. Etc. Niet handelen uit angst, maar uit vertrouwen.
Waarom zoeken we heelheid maar kunnen we die nooit vinden?
Waarom ervaren we een leegte die gevuld moet worden, maar nooit gevuld kan worden?
Waarom zijn we nooit tevreden met waar we zijn ? (Mensen die dat wel denken te zijn, zijn tevreden met de huidige doelen die ze proberen te bereiken en hun poging daartoe)

In tegen stelling tot het universum begrijpen is dat voor ons wel direct handig om te leren. Ook al wordt er in het onderwijs 0,0 aandacht aan besteed en komt de mens niet verder dan dat we iemand een goed gevoel moeten geven. Geloof dat men langzaam begint in te zien dat dit juist averechts werkt. Dus misschien ligt hier wel een taak voor mij als ik klaar ben ? De boodschap van zelfacceptatie en vrede via het volgen van je Inner-weten door vertrouwen.
Beter als het sprookje van verlichting, wat toch onzin is 🙂

Boeken en artikelen schrijven over het menselijk handelen, ons denken en de tegenstrijdige mechanismen. Onze zelfdestructieve gewoontes en hoe die te ontmantelen.
Dan kunnen we het hele spirituele sprookje over verlichting gewoon laten aan de guru’s die graag mooie illusies verkopen 🙂
Ben benieuwd.

Grappige is dat het idee over ons universum en witte en zwarte gaten in mij opkwam door mijn ervaring met de energie stromen in mijn hoofd. Beetje als ik/zelf verdwijn in een zwart gat, maar dat dat automatisch een nieuwe geboorte betekent. Zoiets haha

Mensen zijn misschien niet geïnteresseerd in de waarheid en wat verlichting echt is. Maar misschien wel in zichzelf ontwikkelen zodat ze zichzelf durven te vertrouwen en minder destructief gedrag uit angst vertonen. Waardoor ze beter in staat zijn een gezond leven te leven.

19:00

Zoals dat de wetenschap algemeen aanneemt dat we angst nodig hebben en het ons beschermt. Maar dat is alleen vanuit de perceptie van ons reptielen brein. Ondertussen zijn we verder geëvolueerd. We hebben een zoogdieren brein en mensen brein. Angst hebben we dus niet meer nodig.

Dus niet de waarheid en verlichting wordt de boodschap, maar leven zonder angst wordt dan de boodschap.
Klinkt goed!

Niks meer proberen te veranderen.
(probeer maar uit deze paradox te komen 🙂

17:00

Het is nu bijna 2 weken na een orgasme en heb al een tijdje weer meer energie. Voel mij beter, zelfverzekerder en positiever. Dat ik alles in het leven aankan.

Ik zie een duidelijk verband dus met serotonine en dopamine niveau’s.
Doordat ik mij niet wist te ontrekken uit de vicieuze cirkel van die (orgasme/vriendin Pleasen) verslaving ging ik weer twijfelen aan van alles en tijdens mijn dips richten op het negatieve) Wat ik niet geloofde natuurlijk, maar ik voelde het wel.
Vanmiddag tijdens de wandeling had ik weer een aha moment waarin ik besefte wat ik al jaren weet: “ik weet”.( Niet vanuit het zelf natuurlijk.) Het geeft iig weer een berusting.
De eerste reactie was om dit weer af te wijzen. Het was arrogant etc. Daar deed ik echter niks mee en liet het gewoon toe.

Ook een domme fout die ik maakte is dat ik pas ging eten als ik echt honger had enzo. Zo probeerde ik niet teveel te eten. (Ik eet al heel lang amper 2000cal per dag en nog moet ik opletten om niet aan te komen) . Maar ik realiseerde mij dat ik mij daardoor juist weer een slaaf van mijn gevoelens maakte ipv uit het geheel/mijn weten te handelen. Humor.

Ook merk ik hoe de hersenen de leegte proberen te blijven vullen. De toekomst proberen te blijven invullen. Zo ga ik binnenkort dus 2 weken met de vriendin op vakantie en heb ik een sabbatical genomen van alle verantwoordelijkheid (honden, beurs) . Dan probeer ik de hele tijd in te vullen wat ik moet gaan doen, wat het beste voor mij is om te doen. Maandje alleen in huisje in de natuur zitten, of juist niet ? Tijd vullen met leuke hobbies etc. Uiteraard dan bedenken wat het beste is om te doen om het non-duale bewustzijn te kunnen toestaan.
Elke keer kom ik dan natuurlijk uit op het enige mogelijke antwoord hierop: ” ik weet het niet”.

Dus eigenlijk komt het erop met dat ik zowel het “ik weet het” (hiernu) als het “ik weet het niet” (toekomst) besef en toesta.
Dat geeft een vreemde berusting. Hiernu is alles goed. Als mijn hersens dan aan mijn toekomst denken is er alleen leegte van “ik weet het niet” , pogingen om het in te vullen worden genegeerd.

Hierdoor is er dus alleen echt het weten van het hiernu. Uiteraard een weten zonder ideeën, gewoon een zijn.
Het is heel weird.
Voel mij “alles is goed” , zelfverzekerd en kan alles aan wat er ook gebeurd. Niet alleen weten, maar ook een zijn. Tegelijkertijd weet ik buiten nu helemaal niks over morgen. Maar dat geeft niet. Het zal altijd goed zijn.

Het is de paradox dat praten over het non-duale bewustzijn alleen kan in negatieven, terwijl de hersenen alleen kunnen denken in positieven; wat het wel is.
Telkens het verhaal maar aanpassen, telkens opnieuw proberen het te bevatten.
Dat lijkt nu gestopt. Het zoeken lijkt gestopt.

Proberen te veranderen omdat ik denk te weten vanuit het zelf lijkt gestopt. Want dat is onmogelijk, want ik weet allang uit het geheel.
Hahaha.

00:30

Wel bizar. Zo gewend heel mijn leven iets of iemand te volgen in de dingen die ik doe, dat ik niet doorhad hoeveel ik ervoor koos om mij nog te laten leiden door wat ik voel. Pas eten als ik honger heb. Pas slapen als ik moe ben. Seks hebben omdat ik geil ben. Knuffelen omdat ik behoefte heb aan genegenheid (wat meestal tot seks leid haha).
Of computeren, forums, om bewust te vluchten van mijn orgasme dip gevoel die toch vanzelf over zou zijn na een paar dagen en ik weer verder zou gaan met niet-vluchten. Wat natuurlijk niet lukte omdat er weer een volgende dip kwam.
Want nu ik mij weer zo goed voel kan ik wel gewoon afkicken van mijn prikkel verslaving.
Maar dat is iets waar ik mij wel al jaren bewust van ben. Het gaat allemaal veel makkelijker met een positief en dus goed gevoel. Elke dip zorgt ervoor dat de negativiteit overheerst.

Voor de externe wereld veranderd dat niks. Voor mijn leven ook niet, behalve dat ik dat als excuus gebruikte om weer aan mijn prikkel verslaving toe te geven. Maar wel mijn leven wat mijn gevoels wereld is. Maar in deze leegte is mijn gevoels wereld de hele wereld. Alsof dat het enige is wat er toe doet.
Weer zelfsabotage.

Ik wist natuurlijk allang wat ik moest doen. Ik bleef echter als verslaafde geloven dat er een middenweg mogelijk was. Dom natuurlijk hahaha.
Tja het is de paradox dat je alles kan rationaliseren in een wereld waarin niks waar is 🙂

Maar nu eet ik omdat ik weet dat het het beste is om te eten. Ga slapen omdat ik weet dat dat het beste is. Niet klaarkomen omdat dat het beste is. Dus geen begeertes vervullen omdat ik weet dat dat het beste is. Leven naar weten, wat een leven is zonder leiding, zonder te volgen, zonder doel, zonder direct resultaat. Ongeacht ratio en gevoel.

Herinnering: wat ik voel heeft niks met nu te maken, het proces zelf is een illusie.
Het hiernu is niet te voelen. Mijn gevoels wereld is een zelf gecreëerde illusie van het denken en is dus altijd oud of een projectie naar de toekomst die niet bestaat.

Verwarrend omdat de hersenen veel gevoelens en ervaringen intern koppelen aan externe ervaringen en gebeurtenissen hiernu.
Bewust van blijven en er niet weer intrappen.

Ook verwarrend omdat alle nieuw creatie wel hiernu plaats vind. Wat ik ook voel natuurlijk.

Hoe weet ik verschil tussen alles ? Geen idee, ik weet het gewoon.

Ik lijk mij niet meer druk te maken om hoe en wat ik voel.
Dat wat zich druk maakt om hoe en wat ik voel lijkt te verdwijnen.

Er is niks wat mij leid. Er is niks wat mijn beslissingen neemt. Er is niks wat mij stuurt.
Er is alleen weten, doen(extern) en proberen(extern) in niet-weten.

Dit dagboek had als doel om het proces naar het non-duale bewustzijn te vertellen om te eindigen met een omschrijving hoe het leven zou zijn in het non-duale.
Heb nu besloten dat ik dat niet ga doen cq ga proberen. Niet alleen omdat het gewoonweg niet mogelijk is, maar ook omdat het een zoeker alleen maar kan saboteren en in de weg kan zitten.

Kan wel vertellen dat ik vandaag weer langdurige momenten heb dat ik me geweldig voel, gelukkig tevreden thuis. Beter dan enige drugs, seks of ervaring. Waarom beter ? Geen idee.
Misschien omdat enige drugs, seks en ervaring in feite zelfdestructief zijn. Een moment die je driedubbel moet terugbetalen. Om dit huidige zijn mogelijk te maken moet ik juist niks doen en ik betaal de consequenties graag, want die bleken toch destructief te zijn.

Compenseert mooi de momenten dat het heel zwaar was/is. Al heb ik het idee dat ik dat vooral aan mezelf heb te danken door verkeerde keuzes te maken, niet volledig mijn inner-weten te volgen. (Die de constante dips veroorzaakten)
Het schrijven van deze alinea geeft weer veel berusting, normaal een teken dat er een grote waarheid inzit .

Mij niet meer druk maken om hoe ik mij voel is ook het loslaten van een vorm van controle. Blijft onwennig. Zal dat wel goed gaan? -> vertrouwen dus weer.
Onderdeel van de illusie van motivatie. -> Ik moet mij er druk om maken anders zal ik geen goed gevoel nastreven. Whahahaha.
Gewoon weer meer van het zelfde 🙂

Dan wordt er intern dus ook niks meer nagestreefd of ergens op gewacht.
(en de illusie van het proces losgelaten)

Het voelde alsof het vandaag weer een zware dag ging worden. Voelde weer ook negativiteit na ook een zware nacht met dromen.
Dacht wat zijn dit voor mood swings. Dit gaat nergens over.
Ze triggeren projecties waarvan ik natuurlijk weet dat ze onzin zijn. Ik weet dat het gevoel zelf onzin is. Maar weer gewoon accepteren ?
Was daar klaar mee.

Wees gewoon gelukkig.
Dat heb ik al jaren eerder geschreven. Nu kies ik er bewust voor. Het lijkt debiel om maar gewoon zo gelukkig te zijn, hiernu zonder het ergens op te projecteren. Voelt heel onnatuurlijk, onwerkelijk.
Maar heb er nu gewoon schijt aan. Dat maakt me niet meer uit. Gewoon gelukkig zijn ongeacht de consequenties 🙂
(ook al verdwijn ik er in (wat eng is))

Dit lijkt nu makkelijker omdat ik me niet meer druk maak om wat en hoe ik mij voel.
(lijkt tegenstrijdig natuurlijk, maar het gelukkig zijn komt vanonder “het gevoel”. Net als bij ” gewoon dankbaar zijn” transformeert het. Het is dus niet vanuit of van het zelf.)
Maar nog steeds makkelijk te saboteren vanuit “er is 2” denken. Alleen vanuit het “niet-twee niet-denken” kan dit blijvend zijn.

Gewoon gelukkig zijn, ongeacht wat ik voel, denk en begeer. Niet acceptatie, maar transformatie. Niet door iets te doen, maar via niet doen, via een keuze. Er wordt opgemerkt hoe gewoon gelukkig zijn zonder druk te maken om mijn interne belevingswereld de bron transformeert.
Het aard van het beestje kan je niet veranderen, via de bron transformeert het. Smelt het samen in het geheel.
Niet-denken niet-twee.

PS zag dat de eerste keer dat ik dit snapte alweer 5 jaar geleden is ! Bewijst maar weer dat volledige verlichting niet gebeurt door een inzicht of bepaalde kennis of herkenning. Dat is alleen bij de eerste stap, het loslaten van je identiteit en pijnlichaam. (Dagboek 1). Dat wat door vrijwel iedereen al als verlichting wordt gezien. Maar eigenlijk de eerste stap is.

Wees gelukkig (zonder reden) en je bent verlost

De verhalen doen er niet toe.

De stilte lijkt terug te keren. Het wordt niet ervaren als stilte, omdat er geleefd wordt in een gevoels wereld die nog heel levendig is.

Meditatie:

Wel vreemde ervaring, alleen leven via gevoel zonder verleden en toekomst. Dit schrijf ik achteraf want op het moment zelf ben ik mij er niet bewust van. Kennelijk verliest het gevoel dan zijn betekenis.

Ben der klaar mee.

Er worden geen problemen meer gecreëerd.

-Einde-

20:00

Voelt alweer paar uur alsof ik xtc op heb 🙂
Heerlijk.