Alle energiestromen en blokkade die ik voel. Die kan ik zien als een probleem en mij op concentreren en denken dat er iets moet gebeuren zodat alles weer in evenwicht is. Denken dat ik er bewust van moet zijn zodat er wat veranderd. Of laat ik het gewoon gebeuren en geniet ervan hoe alles verloopt, ongeacht de consequenties en de kosten. Gewoon gelukkig zijn. Al voelt het alsof ik contact met de realiteit verlies, de controle verlies, niet meer kan functioneren.
Geniet daar gewoon van.
Schijt aan alles, haha.
Ik kan niet alleen weten wat goed is voor anderen, ik kan ook niet weten wat goed is voor mijzelf. Hahaha.
Zit te mediteren en voel weer die energiestromen, de blokkade, het soms stoppen van de ademhaling. Zelfde als altijd. Alleen nu besef ik dat ik het niet ben die het ervaart haha.
Alsof het meer op een afstandje is, alsof ik alles ervaar vanuit een vredige gelukkige achtergrond van waaruit ik alles beleef.
Hoe verder alles hetzelfde is, maar nu begrijp dat het niet mij overkomt, dat het gewoon gebeurt, dat het niet op een andere manier kan gebeuren en dat het goed is. Wat ik ook zal ervaren, ik ervaar vanuit de vredige , gelukkige achtergrond waardoor het niet uitmaakt wat er ervaren wordt.
Ik ervaar hoe het denken probeert te begrijpen, hoe de natuur zijn balans probeert te vinden. Energieën stromen. Wat ik vroeger bestempelde als het ego. Ik ervaar het nog steeds, maar snap gewoon dat het geen ego is, omdat het een bespiegeling is van het zelf dat ik dacht te zijn. Ik besef dat niet IK dit allemaal deed en ervaarde en dus is er ook geen ego.
Het gebeurt gewoon en het is goed.