Gisteravond weer seks gehad met Qonchita en voor de 2e/3e keer op een aparte manier. Na een tijdje samen in bed te hebben gelegen, knuffelen en vozelen, ga ik in haar in missionaris houding en doe dan verder niks. We doen dan niks, bewegen amper. Maar ons gevoel wordt wel intenser en zonder fysiek echt seks te hebben, maar door alleen in haar te zijn kom ik toch tot orgasme. Naderhand tegen elkaar aanliggend hadden we het erover en ze vertelde hoe ze mijn orgasme echt kon beleven “omdat ze niet was afgeleid” door fysiek bezig te zijn. Ik omschreef het als “onze energieën die seks met elkaar hebben”.
Leuk, apart.
Gister tijdens de meditatiewandeling met de hond schreef ik het volgende:
Verlichting is een cadeau, het gebeurt spontaan. Ik leef nu nog via het denken, ik kan niet anders, heb geen keuze. Maar ik geef het geen macht en accepteer wat is. Accepteer dat ik al verlicht ben. Er is niks meer “te willen” of “te krijgen”. Ik ben er al, de rest gaat vanzelf. Ik hoef niks te observeren, vast te houden of na te streven, te ervaren of te voelen. Vertrouw. En zelfs dat is niet nodig, want ik ben al verlicht.
Gewoon accepteren dat ik al verlicht ben.