Heb al geschreven hoe ik mijn levensenergie niet meer als negatief moet ervaren, als iets waardoor er dingen zullen, dat zijn slechts overtuigingen, percepties van het ego/denken. Energie beweegt, is nog positief, nog negatief, het is.
Heb ook geschreven hoe ik merk mij nu echt te kunnen ontspannen door te ontspannen (niet meer ontspanning door inspanning zoals afgelopen jaren)
Tijdens meditatie bleef ik uit gewoonte/ overtuiging energie als negatief ervaren, gedachten ervaren etc. Hier bleef ik mij focussen om bewust te blijven, bewust te zijn van dat gebeuren door mij erop te focussen. Opletten: “geen macht geven”, “probeer als positief te ervaren” etc
Gister probeerde ik gewoon dat te laten voor wat het is. Niet meer focussen op het negatieve , proberen bewust te worden is voor mij een illusie ondertussen, is doen, is ego. Probeerde weer op mijn ademhaling te concentreren, bewust adem te halen.
Merk nu echter dat dit allemaal aan het ego verbonden is. Het is “doen”, “concentreren”, “bewust doen”. Maar ik moet niet meer “bewust doen”, maar “ bewust zijn”.
Niet bewust ademhalen, maar ademhalen gebeurt en daar bewust van zijn.
Vanmorgen liet ik alle focus vallen, elke techniek vallen, elke poging om bewust te worden vallen. Ik ontspande totaal en maakte niks belangrijk. Niks dat moest gebeuren of gevoeld moest worden, gewoon totale ontspanning.
Verlichting is overgave, complete overgave tot God. Volledige ontspanning.
Eerst ontspannen via inspanning, nu alleen ontspannen.
Het is tijd om de technieken achter mij te laten, meditatie technieken achter mij te laten.
Meditatie is overgave oefenen, totale ontspanning oefenen.
Maar dat is geen techniek, niet iets wat je kan doen, wat ik kan doen. Het is een totale ontspanning omdat ik er niet meer ben, niet meer belangrijk ben, niks meer wil, niks probeer te bereiken.
Gewoon zitten, zitten voelen, zitten zijn, zonder doen, zonder techniek.
Het is de illusie van motivatie ontmantelen/doorzien