Ben eergister een avondje wezen salsa dansen met een vriendin. Was leuk en gezellig. Hierdoor werd ik wel gewezen op het feit waarom ik gestopt ben met salsa dansen. Dit proces gaat om het volledig loslaten van de controle en proberen iemand te zijn. Dit is gewoon erg moeilijk als ik ga salsa dansen. Salsa dansen is iets wat ik aan het leren ben en dus vooral vanuit mijn denken doe, vanuit controle. Tevens de vele interactie met mensen zorgt er toch voor dat ik automatisch iemand probeer te zijn, denk als afspiegeling tegenover andere mensen. Ik merk dat zoiets dus mijn proces in de weg zit, het is te zwaar om beide te doen en dus moest ik kiezen.
Ik merk hoe zwaar het nu weer is en een “normaal leven” gewoon niet mogelijk is. Merk hoe ik de behoefte heb op mijzelf te zijn. Denk dat ik zelfs de vriendin ff op een laag pitje moet zetten. Denk ook dat ik seks even moet laten voor wat het is. (geen idee hoe lang, misschien is het maar kort, dat weet je nooit met dit soort dingen, het is zo veranderlijk per dag) Zo was die ervaring van 9 aug ook maar 1 dag.
Toen ik aan het begin van dit pad stond en las hoe verlichten dus hiermee bezig waren (Katie, Eckhart) vroeg ik mij altijd af hoe ze dat deden. Hoefden ze niet te werken ? Hoe kwamen ze aan geld ? Etc. Maar ondertussen is het duidelijk dat je gewoon je inner-weten moet volgen en dan regelt dat zich vanzelf. Ik ben ondertussen wel van mening dat een standaard leven wat in onze maatschappij normaal wordt gevonden; een fulltime baan met een gezin, gewoon niet mogelijk is met dit pad. Dat is gewoon te zwaar om te combineren. Je inner-weten lost dit probleem vanzelf op. Het zal gaan om het loslaten van verantwoordelijkheden die je normaal jezelf oplegt. Ook een gezin met jonge kinderen lijken mij geen probleem. Het zal dan gewoon iets langer duren dat is alles. Nu duurt het ook 6 jaar. Dan zal het misschien 10 jaar of iets langer duren. Dan zijn de kinderen ook oud genoeg om meer tijd voor jezelf te hebben, dus dat regelt zichzelf. Ik denk bv dat een verlicht iemand zelfstandige kinderen met een goed zelf probleem oplossend vermogen zal opvoeden, waar ze veel aan zullen hebben later. (je moet alles in het leven toch zelf doen en succes in het levenn hangt af hoe je met tegenslag/verlies om kan gaan) Het voordeel is dus dat je snel veel tijd voor jezelf hebt omdat je kinderen je niet meer zoveel nodig zullen hebben. (wat het doel van echt opvoeden is: jezelf overbodig maken) Ik zie hetbv bij de vriendin hoe ze haar zoon van 5 opvoed. Ze zegt graag een zelfstandig kind op te willen voeden, maar doet het tegenovergestelde en houd hem afhankelijk. Ze heeft dat niet door. (zoals vrijwel alle ouders) Van binnen willen ze graag nodig zijn, willen ze graag dat hun kinderen ze nodig heeft.
Zoals altijd denk ik weer bijna bij het eind te zijn.