Die energie opbouw in mijn lichaam die ik een paar dagen geleden zo voelde, was eenmalig tot nu toe. Ik voel het alleen een beetje als ik sochtends vroeg wakker wordt, maar verder niet.(wordt minder na meditatie)
Wel of niet klaarkomen en de hoogte van het energie niveau lijkt mij verder geen invloed op het proces te zijn, behalve via hoe je het laat voelen. (meer energie maakt het makkelijker) als het niveau te hoog wordt is klaarkomen dus kennelijk gewoon een mechanisme om de druk van de ketel te halen, niet meer, niet minder.
Die energie wordt natuurlijk meer en de druk groter door alles wat je doet ( en het blokkeren ervan. ) een prestatie maatschappij, een controle maatschappij is daardoor een op seks gerichte maatschappij. Religie is natuurlijk flinke onderdrukking en controle, wat zich uit in seksuele uitspattingen in die kringen (denk aan de misbruik van de kerk bv, of hoe moslims met vrouwen omgaan)
Ben zelf nu ruim 6 weken niet klaargekomen en nog geen behoefte gehad. Ook de drang om porno of naakte vrouwen op het internet te bekijken is er niet meer op dit moment. Ben op zich wel benieuwd of dat zo blijft.
Ik mediteer momenteel meestal 3* per dag (1:10, 1:10, 0:50) sochtens, smiddags en savonds met aan het eind van de middag een wandeling van 1,5 uur. (soms langer) ook nu ik een maandje geen hond te logeren heb.
Uiteraard probeer ik tussen door ook meditatief te blijven. Iets doen en ontspannen blijven is echter niet makkelijk, alles gaat dan zoveel langzamer op dit moment, nog steeds moeilijk om daar volledig in mee te gaan. Doen via inspanning geeft toch het gevoel meer te leven. Ik merk dat er nog steeds een drang is om de dood uit te stellen.
Merk ook dat ik nog steeds in de valkuil trap dat bewustzijn iets is wat ik doe, ipv wat ik ben. Merk dat ik op iets ga focussen, op iets ga concentreren, een gevoel, een energie een blokkade, of juist niet-energie, ademhaling etc ipv gewoon gewaar te zijn, bewustzijn.
Bewustzijn door van alles wat er in mij speelt en gebeurd te identificeren. De overtuiging dat het begrepen en geïdentificeerd moet worden om er bewust van te zijn. Immers hoe kan je ergens bewust van zijn als het niet geïdentificeerd is ? Hahaha. (dan lijkt het alsof je dood bent natuurlijk en dus juist onbewust van het leven) wat een domme valkuil. Zelfs bewustzijn wist het tot doel te maken, tot een opdracht wat gedaan moest worden. Een betekenis te geven. Ongelofelijk.
Bewustzijn door te identificeren wat voor gedachten ik had (en eventueel erover oordelen) , mijn gevoel te identificeren en te interpreteren zodat ik zou weten wat ik zou willen, welke behoefte er was. Te identificeren of ik wel ontspannen was, of ik wel bewust was (hahaha). Te identificeren wat de oorzaak van iets was. Het ego mechanisme identificeren. Identificeren dat wat alles identificeert, een identiteit geeft, een betekenis geeft. Begrijpelijk maakt. Zodat ik wist wat ik moest doen.
Er wordt energie gecreëerd, een ervaring, een drang, een behoefte, zodat dat geïdentificeerd kan worden. Zodat het tot doel gemaakt kan worden om te worden losgelaten. Om de ervaring te creëren dat het bewuster zou worden. Verlicht worden in het algemeen is dus het doel wat gecreëerd blijft worden, ervaren blijft worden. Een ervaring moet zijn. Zo wordt het leven (van het zelf) gevoed. Door verlicht zijn een ervaring( of ervaren) te maken kan het tot doel worden gesteld, kan het ervaren worden door het zelf en blijft het leven.
Uiteraard voed ik hierdoor het zelf en de energie juist.
Er is niks = gewoon niks identificeren
13:00
Gewoon een frustrerende situatie. Het is moeilijk om constant de drang naar een goed gevoel op te geven voor iets wat onbekend is. Moeilijk om de drang te leven geen aandacht te geven met de illusie van de dood erachter. Moeilijk om de illusie van de dood geen aandacht te geven. Het opgeven van een goed gevoel nu, een behoefte bevredigen nu (=zelfafwijzing) tegenover een onbekend iets wat in de toekomst lijkt te liggen. Niet mee te gaan in de excuses om het uit te stellen, om het niet te snel te laten gaan zonder het er controle over te hebben. Al die vage overtuigingen die frustreren, die vage gevoelens, ervaringen. Het niet weten, het niet begrijpen.
Maw de illusie van het ego mechanisme is heel overtuigend. Dat er iets gevoelt moet worden, iets met gevoelens gedaan moet worden.
Wat is een leven als er geen problemen meer zijn om op te lossen ?
Dat is toch juist het enige wat het leven waart maakt ? Dat goede gevoel krijgen, dat goede gevoel creëren, door een probleem op te lossen, een ervaring te creëren. Het gevoel te leven, in controle zijn van het leven, het leven aan te kunnen door die problemen op te lossen die je ziet.
Dat is toch heerlijk om te doen, om in te leven. Dat zijn toch goede ervaringen om die problemen op te lossen, dat gevoel van controle, die macht, de macht tot creatie. De wereld een betere plek te maken. Bezig zijn een doel te bereiken, iets om naar uit te leven, het uitzicht op het goede gevoel dat weer gaat komen. Het zal altijd weer komen omdat we het zelf in de hand hebben. Is dat niet wat lijden waard ?
Ik snap dingen beter dan anderen, doorzie de complexiteit van de mechanismen in de wereld. De wereld zou toch een betere plek zijn als ze snappen wat ik snap ? Als ze begrijpen wat ik begrijp. Is het niet mijn taak om daar wat mee te doen ? Is het niet nodig om daarvoor gewoon wat te lijden, wat zelfopoffering voor het grotere goed, voor streven naar een betere mensheid ?
Te leven om de zelfdestructiviteit te laten zien in onze politieke en economische systemen aan anderen ?
Hahahahahahahaha
17:00
Op zich is dat wel een goede van Mooiji. Naast mijn verzonnen definitie van vrije wil, is de vrije wil om iets aandacht te geven er ook wel een. Uiteraard is dat geen volledige vrije wil, het is binnen de grenzen en omstandigheden en waarneembare prikkels. Maar toch, vind het wel wat hebben.