Wat een domme valkuil, hoe ik mezelf voor de gek hou; overtuigd dat “IK” bewust moet zijn van iets hahaha, de onzinnigheid.
Speuren en opletten en voelen of IK wel bewust ben van het ego mechanisme, constant oordelend of dat wat ik ervaar wel daar hoort te zijn, of losgelaten dient te worden.
Verlicht zijn of niet, verlicht voelen of niet, gelukkig zijn, vredig zijn, het zijn allemaal oordelen van het denken, concepten die we zelf creëren.
Ervaren zonder te oordelen wat er ervaren wordt.
(geen goed of slecht of willen of hopen of nastreven)
Alles wat ik denk te zijn is een illusie, ik besta niet.
