Door een internetdiscussie met iemand die geloofde dat het leven gecreëerd moest zijn en niet toevallig ontstaan, kwam ik via de TED website op een filmpje waarin iemand uitlegde dat er maar 1 reden is waarom we hersenen hebben en dat is om complexe bewegingen uit te voeren. We schijnen nog geen flauw benul te hebben hoe dit gebeurt en zijn nog niet in staat om robots te bouwen dit dat ook kunnen.
Computers kunnen dus wel denken (zoals schaken) , maar niet doen en zeker evolutionair gezien is beweging het enige wat ertoe doet, immers dat is het enige waar je mee echt invloed uitoefent op je omgeving.
Denk dat we daarom ook alles op moeten schrijven om kennis goed te kunnen verwerken. Vraag me niet waarom, maar het is duidelijk dat we beweging nodig hebben om het goed te kunnen verwerken.
Het verklaard ook waarom IK blijf proberen iets te doen om verlicht te worden terwijl ik het al ben. Ik voel die inspanning in het lichaam en denk dat IK dat doe en daarom proberen de hersenen nadat ze dit geïdentificeerd hebben als een probleem het probleem op te lossen via inspanning, lees beweging. Dat is immers zijn functie. Die inspanning wordt weer geïdentificeerd als wat IK doe, wat Ik ben, wat het geheel aanstuurt, wat de controle heeft.
Zo wordt een zelf gecreëerd wat een constante inspanning is (met stress, lijden, emoties etc) die denkt de controle te hebben omdat het de bewegingen controleert. Maar het controleert de bewegingen niet, dat is een interpretatie van het denken, een identificatie. Het is de beweging zelf, de inspanning zelf.
Daarom is meditatie zo belangrijk. Door niets te doen leert het geheel het verschil tussen de inspanning van het illusionaire zelf en daadwerkelijke inspanning door beweging. Het verschil is de illusie en die wordt dan losgelaten.
Daarom is verlichting niet iets wat je kan bedenken of filosoferen. De hersenen en lichaam moeten leren door daadwerkelijk doen en niet-doen. Dus schrijven van kennis en meditatie en gewoon leven. Daarom; en jezelf terugtrekken en in de samenleving blijven. Meditatie en huiswerk doen. Door telkens bewust te zijn van die contrasten wordt het verschil geleerd tussen illusie (verzonnen door het denken) en realiteit.
20:00
Geloof dat tijdens het tv kijken eindelijk opeens het besef kwam waarom ik zo’n moeite heb om “de ander” los te laten. Waarom het de drang blijft houden om mijn ervaringen, gevoelens te delen met anderen, waarom het gevoel er is om mijn liefde te willen delen met anderen.
Het is eigenlijk heel simpel, het is de enige manier om het betekenis te geven.
De hersenen identificeren het gevoel, de ervaring. Ze interpreteren het als iets wat IK ervaar, er moet een “Ander” zijn om het betekenis te kunnen geven, om het een doel te geven. Dus komt de drang om het te willen delen met anderen, op deze manier geeft het denken alles een doel, een betekenis. Het wordt nuttig.
Als er geen “Ander” is, is het onmogelijk om mijn ervaringen/gevoel enige betekenis te geven. Alles is relatief. Uiteraard geeft het het ook betekenis door te vergelijken met verleden en toekomst. Als dat echter is losgelaten, dan blijft alleen de “Ander” nog over als bron van betekenis. Als er geen “Ander” is , is wie IK denk te zijn volkomen nutteloos.
Dat zal een belangrijke reden zijn waarom we graag plezier hebben in groepen of met iemand anders. Door het te delen geven we het nut en betekenis. Het zal ook een belangrijke reden zijn waarom we zo graag iemand zoeken om ons leven mee te delen. We hebben zogenaamd iemand nodig die ons compleet maakt, niet alleen om ons ego te voeden die denkt van alles nodig te hebben, maar ook om betekenis te geven aan wie we denken te zijn.
Daarom de drang van mij dit allemaal te delen met anderen. De ervaringen een proces van verlichting noemen, geeft het een doel en betekenis dmv verleden en toekomst. De ervaringen delen met anderen geeft het een doel en betekenis in het hiernu.
Zoals altijd, het gaat niet om wat je doet, maar waarom je het doet.
22:00
Het geheel probeert dus door inspanning controle te krijgen over de inspanning. Uiteraard is dat onmogelijk. Het gecreëerde spiegelbeeld op energetisch niveau van het lichaam veroorzaakt spanning en probeert op die manier spanning te creëren om iets te doen. Dat is dus die illusie van motivatie, dat we angst/urgentie/haast/blijdschap/geluk of andere emoties nodig hebben om ons aan te zetten iets te doen.
De oplossing is dus ontspannen cq niet meer inspannen. Maar dat is niet iets wat IK kan doen. IK kan alleen inspanning blokkeren of inspanning creëren (door spanning) . Ontspanning is wat gebeurt door inzicht, door ervaring, door meditatie en studie.