Er is geen verband.

Jezelf voor de gek houden gaat heel subtiel. Via zit of wandelmeditatie leert het geheel niks te doen waardoor “ik” oplos.
In het dagelijks leven, met internet, tv, muziek, praten etc zijn er teveel externe prikkels waardoor je je daar niet meer bewust van bent.
 
Ik wil verlichting in een normaal leven. Maar dat is weer een verhaaltje. Stilte van externe prikkels is nodig om bewust te zijn van interne prikkels waarmee ik mezelf voor de gek hou.
Tevens helpt het om aan de verslaving van prikkels (in enige vorm) af te komen.
 
Ik voel/ervaar een zelf, afgescheiden van het geheel en dat is prima. Dat is de realiteit. Door niet te zoeken naar geluk/liefde/vrede maar de realiteit, mezelf, de blokkade te accepteren (cq niet proberen te veranderen) is verandering de realiteit. Daar kan en hoef ik niks voor te doen.
 
De illusie van controle is het proberen te creëren van je eigen realiteit. Door gedachten uit te laten komen lijkt het alsof we zelf de realiteit kunnen scheppen door deze te denken en het dan werkelijkheid te maken.
Dit is onmogelijk en veroorzaakt dus lijden.
 
Er is geen verband.
(tussen gedachten, gevoel, ervaring, omgeving)
 
Er is niks. Alleen een verhaal.