Ben begonnen met salsadansen. Beginnerscursus in Utrecht en dan na de les vrijdansen kijken in een danscafe. Ik zeg al heel lang tegen mijzelf dat ik gewoon weer lol wil maken in het leven. Maar ik werd mij opeens bewust hoe saai ik eigenlijk ben. Doordat ik redelijk zwart/wit ben en wel ergens vol voor ga als ik iets wil bereiken staat het meeste van wat ik doe in teken van verlichting bereiken, wat dus niet kan haha.
M.a.w. Ik leg mijzelf constant dingen op die ik zou moeten doen om gelukkig te zijn. Als ik dan zie dat de meeste mensen problemen hebben met gewoon lol hebben, spiegel ik mijn oplossing op hun. M.a.w. Ik heb elke keer serieuze gesprekken met het doel om meer ruimte te creëren voor geluk / plezier. Dat omdat ik blijf geloven dat er een oorzaak is, dat er wat moet gebeuren voordat ik het ga beseffen.
Ik blijf mijn problemen serieus nemen, ik blijf mijn gedachten serieus nemen, ik blijf ze zien als oorzaak, ik blijf het leven serieus nemen.
Ik heb al meerdere keren geschreven dat dit dagboek allemaal onzin is.
Maar kennelijk haal ik mijn identiteit er nog uit en blijf ik het heel serieus nemen, blijf ik mijzelf heel serieus nemen. Wil ik mijzelf graag blijven bewijzen. Wil nog steeds graag anderen blij maken als bespiegeling hoe ik mijzelf blij probeer te maken. Beide is onzin natuurlijk.
Ik heb de overtuiging dat ik anderen serieus moet blijven nemen om ze niet te kwetsen en ongelukkig te maken. Vooral ook met Qonchita had ik hier last van.
Gewoon gelukkig zijn ongeacht de kosten.
Ik besef nog niet dat ik gewoon het goede voorbeeld moet geven en anderen hun problemen niet serieus moet nemen door mijzelf niet serieus te nemen, door het leven niet serieus te nemen, door mijn gedachten niet serieus te nemen, mijn overtuigingen niet serieus te nemen.
Dat ik dit schrijf bewijst dat ik nog steeds mijn denken als “het leven” zie. Wat een lullo ben ik toch ook ! (→ veroordelen)