Elke keer als ik iets voel, probeert het denken een oorzaak te vinden en spiegelt dit op mijn lichaamsenergie/ levensenergie, zo wordt het ego geschapen.
Het verzint en dus creëert een oorzaak die er niet is.
Innervrede is er gewoon en is onafhankelijk van vorm. Ik heb de overtuiging dat ik alles waarneem via het lichaam, de zintuigen. Dan heeft alles een bron, een oorzaak. Dat is niet de realiteit.
De innervrede van ons bewustzijn is het vormloze van wat we zijn. Niet te ervaren als oorzaak, dat kan alleen bij vorm.
Hardnekkige overtuigingen, dingen die ik nog steeds ervaar/geloof ondanks dat ik “weet” dat het niet waar is.
– Verlichting is een doel wat in de toekomst ligt, iets wat ik nog moet bereiken.
– IK moet juiste keuzes maken in het leven, om iets te bereiken.
– IK moet snappen wat het geheel wil en dit volgen, m.a.w. IK moet iets doen om alles te bereiken ,om de juiste keuze te maken.
– Er is een oorzaak voor de dingen die ik doe, een bron waaruit mijn motivatie komt. Als ik die begrijp kan ik de juiste keuzes maken.
Het is bizar hoe ver de illusie gaat……..