Om een of andere reden heb ik 2 boeken van Jed McKenna uit de bibliotheek gehaald en gelezen. “Droomstaat, de magie van ons zijn” en “De waarheid is nergens lid van, Jedtalks 1”.
Ik heb lang geleden de trilogie gelezen en geschreven hoe geweldig ik die vond. Een feest van zelfherkenning. Ik maakte echter geen wijs uit zijn omschrijvingen, over wat hij nou verstond onder spirituele verlichting. Onder ontwaakt zijn in de droom en uit de droom.
Dat is het punt en ook zijn punt. Het is allemaal onzin.
Zo schrijft Jed bv over dat het universum niet bestaat. Er is alleen “Ik ben” , er is alleen bewustzijn. Terwijl voor mij geld het universum is juist het enige wat bestaat. Universum = bewustzijn = energie etc.
Ik moest dus maar wat gokken. Maar zijn verhalen in de trilogie waren zo herkenbaar dat ik niet anders kon concluderen dat mijn dagboek parallel loopt met zijn trilogie. Gisteravond las ik dus zijn boek: “de waarheid is nergens lid van” en las daarin de volgende paragraaf:
Kruis van het moment blz 145:
In deze metafoor kunnen verlichting en de dood als volgt gezien worden: wanneer het masker van het ego-zelf vernietigd is, behoud het afgescheiden gewaar zijn dat in het omhulsel zat, nog een tijdje zijn vorm en coherentie, wat erop wijst dat dit afgescheiden gewaar zijn bijeengehouden werd door emotionele energie, en niet door het omhulsel. Of was het omhulsel hoe dan ook slechts een emotioneel krachtveld. Wanneer de structurele begrenzing van het egomasker wordt weggehaald, lost eindig bewustzijn niet onmiddellijk op in oneindig bewustzijn. Het afgescheiden gewaar zijn dat in het masker zat opgesloten verlies langzaam zijn vorm, als een ijsberg die terug smelt in de oceaan. Op dat punt zit ik nu: al een heel eind gevorderd in het proces van re-integratie in het geheel. Ik heb mijn hoekigheid en scherpe kantjes verloren. Ik ben glad en soepel, ik volg de stromingen drijf mee met het getij. Ik heb zowel het eigen karakter van het masker als de vorm van de ballon verloren. En toch, door het proces van ontwaken uit de droomstaat te ondergaan terwijl ik nog een lichaam heb, ben ik er alleen maar in geslaagd om het natuurlijk reïntegratieproces te versnellen, iets wat uiteindelijk ieder ego-zelf moet doormaken; het verlies van kunstmatige begrenzing.
Dit is dus precies waar ik mijzelf mij ook bevind. Dit is wat er in dit dagboek te lezen is: het reïntegratieproces. Het smelten van de ijsberg terug in de oceaan.
Dit is mijn inziens de reden waarom het overal spaak loopt. Zoekers zijn op zoek naar een ervaring van non-dualiteit, terwijl die ervaring er vele jaren niet zal zijn. Bernadette Roberts had dus 25 jaar nodig. Van Jed dacht ik 10, maar ook deze boeken zijn dus nog geschreven vanuit deze staat en die zal ondertussen ook al op 25 jaar zitten ? Misschien wel langer. Het creatieve proces blijft het afgescheiden bewustzijn voeden, ook al is het niet meer voldoende om het in stand te houden. Osho werd pas stil na 35 jaar praten. Ik ben nu ook al ruim 6 jaar in die staat van zijn. Verlicht , maar met de ervaring van een eindig/afgescheiden bewustzijn.
Dus in die context moet je Jed zijn verhalen lezen over verlichting is oorlog en verlicht moet je helemaal niet willen zijn. “Er is niks aan. Ik had alleen geen keus, omdat ik de shit van de leugen niet meer kan verdragen.”
Want dat is de staat van zijn waarin je dus onnoemelijk veel jaren kan verkeren. Een plek waarin je ervaart dat je hier eigenlijk niet wilt zijn. Tegelijkertijd wetende dat die ervaring een illusie is, want je kan nergens anders zijn dan hiernu. Vluchten is zinloos, want daar was je al mee gestopt. Dus je zit een een staat van zijn en acceptatie, terwijl je nog ervaart dat je hier niet wilt zijn. De ijsberg is nog aan het smelten.
Kennelijk zijn er nog steeds veel guru’s die wel spreken over ervaringen etc. Dat is misschien de ontwaakt in de droomstaat ?? Zijn waar Jed het over heeft ? Echter ik noem dat gewoon nog een pure droom. Ik zie die droom niet zoveel anders als de droom van de volledig slapende mens. Beide verslaafd en hangend aan hun ervaring en najagen van een goed gevoel, mooie ervaringen.
Paradoxaal genoeg doet Jed hier natuurlijk aan mee. Zijn boek “Droomstaat” is wat dat betreft echt een slecht boek naar mijn mening. Allemaal onzin. Oneindige perfectie bla bla bla. Het is gewoon weer het ene idee vervangen met het andere en denken dat je dan dichter bij de waarheid bent. Nou zegt hij wel dat het allemaal onzin is, maar ben van mening niet duidelijk genoeg. Dit is naar mijn mening die grootste valkuil en daar hoor je guru’s niet over. Omdat ze dus allemaal zichzelf en andere nog voor de gek houden. Omdat ze nog allemaal in dat reïntegratieproces zitten. Als je er zelf inzit is het wel te herkennen. Ook bij mensen als Osho , Katie, Adyanshant en Jed dus. Wat nou de enige echte verlichten zijn, maar dus nog wel spreken vanuit die dualiteit hahaha.
Het hele creatieve proces van guru zijn voed die staat van zijn , waardoor je daar dus 25 jaar in kan verblijven, of misschien wel nog langer. Pas na 25 jaar guru zijn komen ze met de verhalen van de complete leegte en stilte. Want dan pas zijn ze er zelf ook eindelijk.
Daarom zijn er geen volgers die verlicht worden. Alleen leraren worden verlicht. De enige juist leraar , leert anderen hun eigen leraar te worden. Leert ze hun eigen inner-weten te volgen. (dat is iets wat Adyanshanti wel doet geloof ik.) Wat dat betreft heb je ook niks aan de verhalen van Jed, anders dan dat hij zegt dat als je echt wil ontwaken uit de droomstaat je ook niks aan hem hebt, maar het zelf moet uitzoeken. Maar ook dat vind ik zelf erg zwak. De vragen van Byron Katie zijn bv heel goed en onmisbaar op dit pad. Net als het volgen van je inner-weten. (al is dat natuurlijk ook geen echte handleiding, want je moet alsnog zelf ontdekken wat dat betekent).
Zo schrijft Jed bv ook dat hij doet wat hij doet, omdat hij niet kan tegen de verveling die die leegte bied (= perfecte oneindigheid) . Hij blijft dus zijn staat voeden uit angst voor verveling. Wat natuurlijk gewoon angst voor die leegte is. Valt het een weg, dan valt ook de verveling weg. Die kan immers alleen betekenis hebben vanuit dat ego-zelf. Die fase heb ik nu ook. Zat onlangs al te bedenken dat het misschien tijd wordt om mijzelf maar gewoon dood te gaan vervelen 😉
Jed schrijft nml dat hij maar moeite blijft doen om het creatieve proces te voeden, om maar iets te ervaren te hebben, zich niet te vervelen. Het zou kunnen dat hij vast zit in de fase waarin je alles kan rationaliseren. Het zou kunnen dat hij vastzit in zijn theorie van “Ik ben” en de rest kan je niet weten. Het zou kunnen dat hij vastzit in de rationalisatie dat alles wat je voelt een illusie is.
Echter kan je het net zo goed omdraaien. Alles wat je voelt en ervaart is nu juist het enige wat echt is. Mijns inziens is dat ook correct. Feit is zo gauw je er enige woorden of betekenis aan geeft is het weer een illusie.
(“ik voel een probleem” -> dat is de reaiteit, dat is echt. Echter de conclusie: “ik voel een probleem, dus is er een probleem” wat je dan ergens op spiegelt is een illusie. )
Echter ik weet dat er dus nog een fase is. Die van een compleet gesmolten ijsberg in de oceaan. Hoe weet ik dat ? Geen idee. Dat heb ik zoals je in dit dagboek kan lezen, van begin af aan geweten. De hele reden waarom ik geen guru wilde zijn, omdat die rol deze staat van zijn voed en ik heb echt geen zin om 25 jaar of langer in deze staat van zijn te zijn.
Jed heeft het ook erover hoe hij hier eigenlijk niet wil zijn, maar blijft die staat van zijn toch voeden. Kennelijk vast in die fase van meegaan in je ego/zelf terwijl je dat weg rationaliseert. Je ervaart immers nog steeds dat proces, het proces van het smelten van die ijsberg.
Wat dat betreft zou je van mening kunnen zijn dat Jed ook nog in een begoocheling zit hahaha.
Ik schreef al ruim een half jaar geleden !
“Onzin Jed McKenna. Zoals alles wat een verlichte zegt, alles wat ik zeg (en dus denk) (-> is dat wie ik ben?) onzin is.
Wie weet besloot Osho daarom wel om 3 jaar lang niet meer te praten. Toen besefte hij pas echt dat hij alleen maar onzin kan uitkramen Van <https://www.hetgeheimvanverlichtzijn.org/archieven/1991> “
Besloot vandaag om dat toch maar eens te googlen, om te zien wat daar over gezegd wordt. Of Osho er iets over gezegd heeft. En wat blijkt 🙂 :
You say: Your talk seems to get more and more crazy from day to day. That’s my feeling. Is the day coming closer when you will not talk at all?
It is absolutely impossible for me to predict the future. Who knows? Everything is possible! You see…? Any moment! But one thing can be said: before I stop talking completely I will start talking more and more in a crazy way. That is what I call heart-to-heart talk! zzzzz08
Can silence be heard and understood?
Only silence can be heard and understood. Words can be heard but only superficially, and can be understood—but only intellectually. Silence is heard existentially and is understood from your innermost being. It is a total understanding.
Van <http://www.oshoworld.com/biography/innercontent.asp?FileName=biography7/07-73-silence.txt>
Na zijn stilte zegt hij:
For thirty years I have been speaking continually. It was such a tension because my whole being was pulled towards silence, and I was pulling myself towards words, language, concepts, philosophies. There was no other way to convey, and I had a tremendously important message to convey. There was no way to shirk the responsibility…. (Here Osho talks about his early work in India)
I was not at ease about it, but there was no other way. So one has to choose the least evil. Let me explain to you.
And I am no longer showing any respect to Jesus, or Buddha, Mahavira, Krishna. I am just treating them as a headmaster treats his children. If they behave rightly then they will not be punished, that’s all. If they don’t behave rightly, then I am going to give them real hits that they will never forget.
Now I have no need for any camouflage.
<http://www.oshoworld.com/biography/innercontent.asp?FileName=biography8/08-12-discourses.txt>
Ook Osho zat al die jaren in de fase van rationalisatie. Hij kon niet anders. Is dat waar ? Daar is geen antwoord op te geven. Dat is het probleem. Het is zowel waar als niet waar. Ik kies ervoor om te zeggen dat het een keuze is. Is dat waar ? Geen idee, hoe kan je kiezen van dat waar je niet bewust van bent ? Dus laat ik zeggen; een keuze kan eventueel mogelijk zijn 🙂
Met de volgende alinea ben ik het zeker eens met Osho:
You are asking me, that I have said that my old books are not important…. You want to divide me in two parts—my old books, and my present message to you—so that you can choose. I will not allow you such a convenient way.
My old books are immensely important. Unless you understand them, you will not be able to understand me. But remember, it is a constant flow and change, so don’t be bothered with inconsistencies, contradictions.
If you go on, soon you will be able to find the truth. And once the truth is revealed, all contradictions and inconsistencies dissolve. Then you can see, crystal-clear, that it is a single message from the roots to the flower. It is a single organism.
Want ook al kan dus geen enkele guru cq spirituele leraar je helpen om verlicht te zijn. Ze waren zeker voor mij toch wel onmisbaar in mijn eigen zoektocht. Je moet alleen het lef hebben om ook in te zien dat je guru onzin praat hahaha.
Zo heb ik zelf iemand geholpen, die het zonder mij ook niet was gelukt. Toevallig heeft hij 2 weken geleden ook besloten om te stoppen te proberen waardering en liefde te krijgen door te schrijven en mij mee te laten lezen. Dus in het proces om zijn publiek los te laten. Hij schreef:
“Dankzij zijn opmerkingen en ‘vingerwijzingen’ heb ik mijzelf veel tijd, energie en zoekwerk bespaard. Het is een enorme luxe dat iemand die het pad naar ‘Verlichting’ heeft afgerond een oogje in het zeil houdt. Daar ben ik zeer dankbaar voor.
Aan de andere kant heb ik een probleem met mannen wat teruggaat tot in mijn kindertijd. De mogelijke oorzaak is niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat ik vanuit een minderwaardige houding voortdurend ‘liefde’ en waardering bij mannen probeer te vinden / krijgen, zo ook bij Edwin. Ik probeer aan Edwin’s verwachtingen te voldoen, alleen weet ik niet wat die zijn, haha. Dus probeer ik het perfect te doen; ik probeer te laten zien hoe goed ik het doe, hoeveelvooruitgang ik boek en welke inzichten ik opdoe. Allemaal egoshit natuurlijk, dat snap ik zelf ook wel, maar de drang is echt enorm en mijn focus is er de gehele dag op gericht. Als ik een dag geen bericht publiceer, dan voel ik mij slecht en schuldig → ik heb het ‘fout’ gedaan en ik verdien geen ‘liefde’ en waardering.
Op dit moment is Edwin het doelwit van mijn ego, maar in mijn leven zijn meerdere mannen gepasseerd die ik heb gebruikt – en die mij hebben gebruikt én (seksueel) misbruikt. Het ironische is dat ik van nature een dominante man ben, maar dat ik mijzelf in een onderdanige positie blijf manoeuvreren om waardering en ‘liefde’ van andere mannen te krijgen, haha. Echt hilarisch.”
Paradoxaal genoeg is juist zijn beslissing om te stoppen te proberen waardering van mij te krijgen, nou juist precies wat mijn waardering krijgt hehehe.
Wat dat betreft is Jed ook gewoon eerlijk. Niemand wil hem als leraar, omdat een leraar je vernietigd in je kern. Daarom ben ik ook zo verward over mensen als Mooji. Ze lijken echt verlicht, maar houden de begoocheling in stand. Blijven de herder van hun kudde en blijven genieten van de ervaring van alle waardering die ze krijgen. Ikzelf moet van die begoocheling niks hebben. Tuurlijk vind ik het nog fijn om waardering te krijgen. Tuurlijk vind ik het fijn om te lezen dat ik heb kunnen helpen , een verschil heb kunnen maken. Maar de waarheid van de ander is veel belangrijker dan mijn behoefte aan waardering. Ik kan als Mooji op een troon gaan zitten en die stroom van waardering in stand houden. Maar daarmee zou ik hun zoektocht alleen maar blokkeren.
Nou heb ik dit dagboek geschreven uit een eigen behoefte, ik wilde weten hoe het was om te leven in die non-duale staat van zijn. Om verlicht te zijn. Nu blijkt dat guru’s en boeken geschreven worden in een staat van een smeltende ijsberg in de oceaan staat van zijn. Een staat van verlicht zijn, terwijl je nog een afgescheiden eindig bewustijn ervaart (waar ik het ego/zelf op spiegel) . Dit is wat ik zelf ook ervaar.
Ik heb al heel veel en heel vaak geschreven dat er niks is te zeggen over de staat van zijn wanneer de ijsberg volledig gesmolten is en er werkelijk een non-duale staan van zijn ervaren wordt. Ik blijf dit herhalen in een vicieuze cirkel. Dat is handig aan dit dagboek. Bewust worden van de vicieuze cirkel van de smeltende ijsberg die ik blijf koelen om in stand te houden hahaha.
Het non-duale kan zich niet uiten. Dus kan er niet over geschreven worden en is geen ervaring. Kan geen doel zijn. De complete stille leegte. Wat ook onzin is omdat dat alleen zo is vanuit het ego/zelf. Beide verdwijnen tegelijk.
Er zit dus niks anders op, om mij over te geven aan die komende stilte. De illusie van een normaal leven loslaten (wat ik al gedaan heb) en misschien zelfs wel mezelf doodvervelen. Letterlijk hahaha.
Zoals Osho ook zegt. Het is niet iets wat ik kan beslissen, nu kan doen. Het is in feite iets wat gebeurt. De keuze wordt gemaakt op het niveau van het inner-weten. Ik denk de keuze gemaakt te hebben. We gaan zien of dat ook echt zo is. (wat een onzin weer hahahaha)
PS ik vergeet het nog te hebben over deze staat van verlicht zijn waarin we dus eigenlijk helemaal niet willen zijn. (totdat de ijsberg na al die jaren eindelijk gesmolten zal zijn) Aan de ene kant is het een lijdensweg, maar ook een mooie weg. Het is beide.
Aan de ene kant heb ik het zwaar, kan ik geen “normaal” leven leiden. Etc. De lijdensweg van Jezus naar het kruis ? Echter heb ik gemerkt dat dit allemaal relatief is. Doordat ik een vriendin heb die nog volledig slaapt met alle emoties erbij en hoogsensitief ben. Ervaar ik soms nog wel eens hoe het is om in die oude staat te zijn. Ppppfff. Nou daar is mijn huidige lijden echt niks bij. Dan ervaar ik mijn lijden en onrust opeens als een vredige stilte hahaha.
Echter alles is relatief. Dus vanuit de perceptie van de vriendin bevind ik mij in een vredige stilte. Vanuit mijn eigen perspectief die volledig stil en rustig is, is dat laatste restje ijsberg erg zwaar om te verduren haha.
Maar toch verstoord dat niet mijn tevredenheid en acceptatie etc etc. Blijf ik bewust van de vredige stilte op de achtergrond die er is en zal blijven als de ijsberg gesmolten is. Als er non-dualiteit is.
Handig om te weten, gezien deze staat dus 25 jaar kan duren hahaha