Ben weer mijn plek aan het opeisen.

Ben eindelijk weer mijn plek op deze wereld aan het opeisen. Leven vanuit mijn werkelijke zelf zou je het kunnen noemen. Ik ervaar een soort van zelf maar ook weer niet. Het is meer een zelf ervaren zonder het “dat ben ik” gevoel en/of gedachte. Niks wordt geïdentificeerd als “dat ben ik”. Het is meer een algemene ervaring in de ruimte.
Nu in de vrijheid om zelf te bepalen wat ik doe. Zonder een slaaf te zijn van mijn emoties, mening en gedachten.
Zonder mij zorgen te maken over energiestromen, blokkades en meningen.
Maar die zijn er gewoon nog. Ook nu veranderd het in feite niks. Ook mijn leven veranderd er niet echt door, behalve dat ik nog meer voor mezelf durf op te komen en mijn plek inneem. (zonder dat dit ten koste gaat van anderen. Anderen hebben juist ook baat van de positieviteit die dit creëert en uitstraalt)
Hoe dan ?
Geen idee, het gebeurt gewoon.