De relatie met Sjoukje is weer uit. Ik heb het uitgemaakt nadat ik me er bewust van werd dat haar angsten te groot zijn. Ze houd te weinig van haarzelf om van mij te kunnen houden. Omdat ze zichzelf zo afwijst , doet ze dat ook met mij. Ook zij was weer niet in staat om me gewoon te zeggen dat ze van me houd. Daarnaast kon ze er niet voor me zijn, of mij soms mijn ruimte te geven, ondanks dat ik er wel heel erg voor haar ben geweest en haar alle ruimte heb gegeven. Uiteraard doe ik niet meer mee met deze onzin. Ik kon niet mezelf zijn uit angst haar te kwetsen en dat is wat ik geleerd heb in deze relatie van 2 maanden (ze worden steeds korter hahaha).
Heb weer een belangrijke les geleerd. Een laatste obstakel voor complete zelfacceptatie is dat ik dat niet durf omdat ik bang ben andere mensen te kwetsen. Ik besef nog steeds niet volledig dat ze dat zelf doen en dat het niet uit maakt wat ik doe, ze zullen zichzelf blijven kwetsen.
Dat ik dat niet kan oplossen door ze mijn liefde te geven en hun problemen serieus te nemen. Want zoals ze zichzelf afwijzen, zullen ze mij ook blijven afwijzen.
De vraag is natuurlijk altijd: “Waarom ? ” . Waarom wordt ik altijd verliefd op de onbereikbare vrouwen. Ik voel een diepe connectie met ze, ik weet ook dat we hetzelfde zoeken en zeker Sjoukje was heel erg zoals ik zelf ook ben, veel zelfherkenning.
Had ik deze relatie toch weer nodig om een les te leren ? Om echt bewust te worden hoe ik niet mezelf durf te zijn uit angst anderen te kwetsen (wat ik op zich wel wist, maar niet genoeg besefte kennelijk) , omdat ik niet volledig besef dat het feit dat ze zichzelf gekwetst voelen, niks met mij te maken heeft ?
Zal ik verliefd worden op andere vrouwen, die wel bereikbaar zijn op het moment dat ik mezelf wel volledig accepteer ? Ik kan het nu niet weten. Dat is iets wat ik alleen kan ervaren door het gewoon te doen. Gewoon mezelf zijn ongeacht het effect wat dit heeft op andere mensen. Immers dat effect heeft in veel gevallen niks met mij te maken. Het zijn hun angsten, hun interpretatie, door hun verleden, hun projectie, hun verdedigingsmechanisme.
Ik kan niks anders doen als mezelf zijn.
