Ik ben verlicht

Sjoukjes opmerking dat ik het beeld zou hebben dat het alleen om sex zou gaan triggerde mij heel erg.
Tijdens de meditatie realiseerde ik mij dat het symbool stond voor wat ikzelf doe.
Wat Sjoukje en ik voelen is echt en zij wees dat af uit angst dat het niet echt zou zijn, maar alleen seksueel zou zijn. M.a.w. dat betekende dat wat ik voelde was niet echt , want ik had een verkeerd beeld van haar. Dat was mijn interpretatie.
 
Echter het was slechts een symbool, de trigger hoe ik mijzelf blijf afwijzen.
Ik voel en interpreteer bepaalde levensenergie als ongewenst, als spanning, iets wat losgelaten moet worden, moet verdwijnen, zodat ik verlicht kan zijn.
Ik bestempel het als een illusie. Iets wat niet echt is. Immers ik ben al verlicht.
Maar die energie , die levensenergie is geen illusie, alleen mijn interpretatie ervan is een illusie. Ik ervaar het als iets negatiefs.
Maar mijn denken maakt de fout dat de levensenergie zelf de oorzaak is en dus de illusie. Maar het is alleen de interpretatie wat de illusie is, het denken zelf dus.
In werkelijkheid is mijn levensenergie, wat ik interpreteerde als ego, als een blokkade, niet de illusie, dat is hartstikke echt. Het is niet alleen echt, het is juist iets hartstikke moois.
 
En dat is waarom me dat zo erg triggerde. Ik wijs iets moois af, omdat ik het verkeerd interpreteer. De waarheid bestaat, de realiteit bestaat. Dat wat er is als interpretatie stopt en dan wordt het ervaren als iets moois.
Ik projecteerde mijn idee wat een illusie is op het verkeerde, op iets wat heel echt is. Het was slechts mijn idee over de ervaring wat een illusie is.
Het is niet op te lossen door het als iets moois te interpreteren, dat is slechts tijdelijk jezelf voor de gek houden. (wat je uiteraard heel je leven kan volhouden) het kan alleen ervaren worden door het niet te interpreteren en gewoon de ervaring te zijn.
 
10:00
 
Dit is het. Het laatste besef.
Ik besef het eindelijk: Ik ben verlicht
 
Al die tijd kon ik niet geloven dat het echt was. “dit kan het nog niet zijn”,”het hoort zo en zo te zijn, ik hoor dit of dat te voelen”.
Maar het is echt. Er is niks, behalve mijn idee, interpretatie dat het niet echt kon zijn.
 
Ik voel alles nog in balans komen, maar dat is juist een schitterend iets. Het is heerlijk dat dat gebeurt en daar doe ik niks voor, het gebeurt gewoon, zonder dat ik het wil of er iets voor doe. Het geschenk, een heerlijk geschenk, gods onvoorwaardelijke liefde. Hij blijft het geven, net zolang totdat ik hem accepteer en besef dat het echt is.
Ja, ik ben verlicht, het is echt.
 
Daarom val ik weer voor iemand als sjoukje, niet omdat ik in een fout patroon zit, of iets moet leren. Het is het universum wat van me houd en me elke keer weer een nieuwe kans geeft, hoe vaak ik het ook fout heb gedaan of het is afgewezen , door mij of de ander.
 
13:30
 
Nu de euforie is weggezakt voel ik mij praktisch weer hetzelfde als ervoor. Toch is er het wezenlijke verschil dat ik nu weet en besef dat ik verlicht ben, dat het echt is. Voelt heerlijk om dat aan mezelf toe te geven en niet langer meer te ontkennen, af te wijzen.
 
Er is niks te vinden, behalve inzien dat wat ik heel mijn leven heb geloofd niet waar is. Dat wat ik ervaarde ik zo ervaarde omdat mijn denken ervan overtuigd was dat dat de realiteit was en niet slechts een interpretatie van die realiteit.
De energie is echt, het botst, wil weg , is aan het samensmelten, wat dan ook. Maar dat is juist schitterend. Het onzinnig om ergens op te wachten, er gebeurt niks.
Het is een constant veranderen, een constant balans zoeken. Dat gebeurd gewoon, zonder mij, heeft niks met mij te maken. Geniet ervan, zonder interpretatie, zonder betekenis, zonder oorzaak, zonder voorspelbare gevolgen. Het gaat nergens heen en komt nergens vandaan.
Wat er ook gebeurd, het is altijd goed.
 
Dat besef is liefdegeluk.
 
14:00
 
Ik heb een tijd proberen te ontcijferen wat liefde is, wat echt is, of het echt is. Als het echt was met Qonchita hoe kon ze het dan zomaar uitmaken ? Was het dan wel echt voor haar ? Was het van mij dan wel echt ?
 
Sjoukje is bang dat het alleen om seks gaat, het is niet we ze echt is, ik heb een verkeerd beeld. Is dan wat ik voel niet echt ? Doe ik weer iets verkeerd ?
 
Nee, het is allemaal echt. Het was echt. Ik zal misschien niet weten waarom Qonchita het uitmaakte, of ik zelf een onderdeel van de afwijzing was. Maar dat heeft geen invloed op de liefde die er was, die was echt, alleen mijn denken die alles wil begrijpen twijfelde eraan.
Van Sjoukje hou ik nu ook. Het is echt, het gevoel is echt. Het heeft geleid tot elke keer seks en dat is juist een mooi iets. Ondanks onze intentie om dat niet te doen, gebeurd het toch, zo sterk is ons gevoel. We kunnen niet anders.
Als Sjoukje dat nu afwijst omdat ze geloofd dat het misschien alleen een seksuele klik is, dan is dat haar afwijzing door haar angst. Dat maakt onze liefde niet minder echt. Ik weet dat ik van haar hou en zij ook van mij. Het is aan haar om dat ook te beseffen en zich er aan over te geven.