Gevoel is ook een illusie

Heb mededogen voor mezelf. “ik” wil graag de energie accepteren, maar dat lukt alleen geleidelijk. Dat is prima. Dat is het beste wat ie kan doen en meer dan dat is niet mogelijk. Wees dankbaar dat het zijn best doet en zichzelf bereid is op te offeren in het proces.
 
Dat elke gedachte een illusie is kan ik wel accepteren. Maar ik heb geloof ik nog moeite met het feit dat elk gevoel (emotie) ook een illusie is. Moeite met het accepteren dat die blokkade een illusie is. Ik voel hem , ben er bewust van en de gevolgen ervan, dus moet het wel een oorzaak zijn. En als het er nog is, terwijl het er niet hoort dan moet daar een reden voor zijn.
Gewoon accepteren dat het een illusie is, is dus nog niet te vatten. (geen reden, geen oorzaak. Voelen -> overtuiging -> voelen en Overtuiging -> voelen -> overtuiging.)
 
Dat is wat ik mis bij de 4 vragen van Katie, wat er aan me knaagt dat het niet alles dekt. Je onderzoekt je gedachten. Daarna je overtuigingen. Die je moet achterhalen, want dat is niet hetzelfde als je gedachten. Daarna/ daarmee dus beseffen dat je voelen/ervaren ook een illusie is. En dat wat voelt ( en ervaart) ook.
Want zonder je gedachte ben je nog dat wat voelt en dat wat wordt gevoeld. Ook dat is een illusie.
Oordelen wat echt en onecht is, is ook niet de oplossing, want dan blijf je ook vast in de paradox van zelf en niet-zelf.
Elke ervaring ervaren, weten dat dat wat voelt en wordt gevoelt een illusie is. Geen twijfel, gewoon weten.
 
Die blokkade en zijn gevolgen heeft helemaal geen invloed op wie ik ben. Onzinnig dus.
Ook ervaringen worden niet anders, alleen door mijn identificatie ermee. De blokkade en zijn gevolgen zijn als geheel de illusie. Ze beïnvloeden vorm. Vorm dat vorm beïnvloed, ik ben vormloos.
 
19:00
 
Vandaag liep ik door het park met mijn loge en het leek weer alsof ik een xtc pil ophad. Dan gelijk die gedachte ; dat kan nooit goed gaan zo’n goed gevoel zo heftig en zo lang. 
Ben benieuwd of het deze keer wel geaccepteerd wordt.