Bewustzijn zien als iets doen.

Merk opeens dat ik tijdens de meditatie nog steeds bewustzijn zie als iets doen. Een “ik” die voelt en weet hoe alle energie zich beweegt. Dat het niet erg is, levensenergie en geen bedreiging, blokkade voelen etc.
Dit voelen doe ik dan ook nog vanuit het lichaam, alsof het lichaam voelt en bewust is. Dus identificeer ik me nog steeds met mijn lichaam. Een zelf vanuit het denken.
Ongelofelijk hoe subtiel dat allemaal gaat.
Het is slechts weer een illusie ervaren (die echt lijkt) door mijn overtuigingen.
Alsof het mijn lichaam is die me bewust maakt van wat ik voel, ipv het direct te ervaren door bewustzijn.
 
Merk dat het vanaf dit punt zinloos is om dit dagboek verder bij te houden. Het blijft dezelfde vicieuze cirkel waar ik 3 jaar geleden ook al over schreef, het is allemaal hetzelfde alleen op ander niveau. (dat is me extra duidelijk door het overtikken van mijn geschreven dagboek, wat ik toen schreef geld nu nog steeds)
Het blijft en is allemaal onzin 🙂
 
Begin nu te begrijpen, te beseffen dat ik mij nog identificeer met mijn lichaam. Ik heb nooit echt begrepen met wat men bedoeld als men zegt “we zijn niet ons lichaam” . Ik zie nu hoe ik mij niet meer identificeerde met mijn denken, maar met mijn voelen. En mijn lichaam is wat voelt, dus ben ik het ervaren van het lichaam. Dat is wat mijn overtuiging was. Nu begin ik te beseffen dat ik ook niet het voelen ben. Niet dat wat gevoelt wordt en ook niet dat wat voelt.
 
Op het gebied van gevoel is het hele proces hetzelfde als met denken. Denken dat bewustzijn iets is wat ik moet doen ipv gewoon te zijn. Een overtuiging hebben over wat ik behoor te voelen (geluk, vrede, liefde) een energie balans die ik blijf nastreven. Voelen om te begrijpen, aftasten om te analyseren. Proberen los te laten, te laten gaan etc in poging iets te doen, controle te houden. “ik” moet loslaten etc.
Allemaal omdat ik iets “wil” , iets wil gaan ervaren, omdat ik blijf geloven dat er nu wat mis is. Blijf vasthouden aan het doel van verlichting, wat dus niet eens bestaat.
Er is niks.