Qonchita had een tijd geleden gezegd toen ze een boek aan het lezen was bij mij op de bank, dat ik maar eens moest mediteren zonder tijdlimiet, zonder timer.
Dat was gewoon iets wat in haar opkwam, terwijl ze niks weet van mijn meditatie.
Maar het leek mij wel een goed advies en wilde dat zeker gaan doen, dat zou ik gaan doen als ik geen loges meer heb.
Gisteravond ging ik weer zitten voor mijn zitmeditatie en was van plan weer de standaard 50min te doen met timer. Ik was echter vergeten de timer aan te zetten.
Hierdoor heb ik bijna 2 uur achter elkaar zit meditatie gedaan, voordat ik stopte omdat ik snapte dat de timer niet aanstond en het zo wel goed was.
Moet zeggen het heeft wel echt wat gedaan met mij. Ik begon steeds meer te beseffen, te ervaren hoe alles wat ik dacht te ervaren, te voelen slechts interpretatie van het denken is, gedachtenloos.
De energiestromen, de blokkade, hoe ik dit ervaar, hoe ik hier mee moet omgaan etc etc.
Allemaal interpretatie van het denken.
Ik voelde op een gegeven moment een soort plop alsof een belangrijke blokkade werd opgeheven. Gebeurde gewoon, zomaar, uit het niets.
Vanochtend heb ik de meditatie verlengd van 50 min, naar 1u10min. Duurde weer even voordat ik weer besefte hoe alles slechts een interpretatie van het denken is. Hoe alles wat ik probeerde slechts een concept van het denken is. Observeren, begrijpen, toeschouwer zijn, meegaan met de stroming etc etc. Energie toelaten, in balans laten komen, etc. Ook allemaal interpretatie van het denken.
Er is niks !
2 dagen geleden schreef ik nog in mijn telefoon:
Mijn denken is te primitief om te kunnen begrijpen waarom ik doe wat ik doe. Het verzint van alles, oorzaken, verklaringen, gevoelens. Het lijkt te werken in de realiteit.
Bedrog, het lijkt echt omdat we overtuigd zijn dat het echt is, daarom ervaren we alsof het echt is. Stress en lijden waarschuwt ons dat er wat mis is. Ons primitieve denken verzint een oorzaak. Extern over iets wat er nu mis zou zijn. Maar het is zelf de oorzaak. Het oplossen van een probleem dat het zelf schept.
Wat ik voel en interpreteer als wie ik ben is slechts een illusie. Een hele goede, die heel echt lijkt. Maar ik negeer het en laat gebeuren wat gebeurt. En als het IK een keuze wil maken, negeer ik het. Als ik voel dat er wat mis zou zijn, weet ik dat het niet echt is. Laat het maar zijn wat het is, het kan geen kwaad. Laat het maar denken en interpreteren en keuzes willen maken.
Ondertussen gaat het leven verder en leeft het zoals het leeft omdat het niet anders kan en het is goed.