Ik zit op de bank mijn boek te lezen en ben mij bewust van mijn energie en de dualiteit die ik ervaar. Hoe ik het boek lees en tegelijkertijd bewust kan zijn van andere dingen en de interpretatie daarvan via mijn denken. Dan opeens voel ik het en komt de gedacht in mij op:
“Het is een samensmelten”
Al die tijd bedenk ik mij hoe er eerst 1 van de 2 moet verdwijnen om 1 te worden. Ik probeer aan de goede kant te zitten zodat de ander kan verdwijnen, losgelaten kan worden.
Dan ga ik mij beseffen dat ze allebei een illusie zijn en dat beide zullen verdwijnen omdat er 3 zijn.
Maar ik besef nog steeds niet wat dat allemaal betekent. Als er geen 2 zijn en 0 bestaat niet, is er ook geen 1. Er verdwijnt niks.
Het is slechts een samensmelten.
Ik pak mijn boek weer op om verder te lezen, verder te lezen in het 3e en laatste deel van divergent van v. Roth en ik wordt mij bewust van de titel: “Samensmelting”.
Ik merk hoe ik geloof dat mijn gedachte de oorzaak was van mijn goede gevoel.(de beloning door het krijgen van een inzicht)
Maar de werkelijkheid was andersom. Mijn gevoel was eerst, ik werd bewust en toen kwam pas de gedachte.
Ik ga dus onterecht weer op jacht op goede gedachten die een goed gevoel moeten geven, of weer kunnen oproepen of terug kunnen beleven door het goede gevoel nog een keer te krijgen.
(het streven naar het goede, wat het kwade schept)