Gisteravond:
Zit weer een boek van Osho te lezen voor het slapen gaan. Realiseer mij opeens dat ik mij hierdoor verkeert zit “te primen”. Al die boeken gaan over verlicht worden en niet verlicht zijn. Dat je iets moet doen (om leren niks te doen).
Maar het is leren niets doen en dat heb ik al geleerd, ik moet het alleen nog toepassen.
Moet mijzelf maar niet meer primen door die boeken te lezen. Kan best dat het nu alleen maar averechts werkt.
Alleen nog meditatie.
Tijdens de meditatie realiseerde ik mij opeens (of het geheel deed dat):
Laat de “menselijke ervaring” los. Dat mijn ervaringen afhankelijk zijn van mijn lichaam is slechts weer een overtuiging. Dat mijn lichaam bepaalt wat ik ervaar is weer een overtuiging van mijn denken die niet waar is.
Heb een tijdje de postings van “Zonzekerheid” via facebook gevolgd. Daar hadden ze het over 3 waarheden en de “menselijke ervaring”. Ook vertelden ze “alles is denken”. Je kan beargumenteren dat alles interpretatie is en dus alles denken. Maar dat is alleen als je via het denken leeft. Je kan ook niet-denken, direct ervaren. Dus energie is gewoon energie, niet negatief of positief zoals ik eerst dacht. Je kan ook direct ervaren, maar daar had ik via mijn denken via een omweg weer een zelf gecreëerd.
Ik had bewustzijn en dat waar ik bewust van ben. Houd het lichaam op, dan houd de ervaring op had ik bedacht. Ik had dus weer een zelf gecreëerd op basis van wat ik dacht te ervaren. Wat ik ervaarde is omdat dat mijn overtuiging is.
Het was weer een idee, een dualiteit.
Je hebt bewustzijn en ervaring.
Maar het is een geheel. Bewustzijn is ook een ervaring. De niet-ervaring.
Je hebt dat wat je ervaart en je “zijn”, wat ook ervaren wordt, maar geen ervaring is.
Ik ben niet mijn lichaam.
Ik heb er geen controle over.
Het bepaalt niet wie ik ben, het bepaalt niet mijn ervaringen.
Slechts een onderdeel van het geheel.
De ervaringen binnen het “zijn” wat ook ervaren wordt.