Nog steeds denk ik het ego nodig te hebben om beslissingen te nemen, over wat ik ga doen, behoor te doen, om de toekomst te voorspellen als in:
– wat moet ik vandaag allemaal doen, wat moet er gebeuren
– waar moet ik mij op voorbereiden
nog steeds niet genoeg vertrouwen in mijzelf , in het geheel.
Voelt ook weer alsof er een energie-entiteit dat gebonden is aan mij (mijn lichaam of wat dan ook), maar zich alleen in de voorste helft begeeft, de voorstel helft van mijn hoofd en keel (boven schouders) Van nature wil dit naar binnen stromen, maar dit hou ik dus tegen/onderdruk ik → ego.
Als mijn bewustzijn vastgeplakt zit aan deze energie-entiteit waarvan het dus voelt dat het afgescheiden is, voor mij is, zich voor mij begeeft en ik mij daar op concentreer, dan stopt mijn ademhaling en voelt het als ik dood zou gaan als ik dat zou volhouden. Alsof het ego verantwoordelijk is voor het feit dat ik leef, ik adem haal.
(zou dat met meditatie, concentratie op ademhaling te maken hebben ? )
Als ik mij op die energie-entiteit concentreer (door te voelen) en toelaat dat het “naar binnen” stroomt, dat hierdoor mijn adem stokt.
Uiteraard neemt de reflex het dan over.
Als ik dat een tijdje volhoud door te concentreren op die energie-bal/strook en die niet de ademhaling laat overnemen, maar vertrouwen op mijn reflex. Dan voelt het alsof mijn bewustzijn het dan langzaam kan loslaten en de energie naar binnen stroomt en verspreid.
Waarschijnlijk kan het ego, “dat idee”, die energie-bal pas loslaten als ik ervan overtuigd ben dat ik het ego nergens voor nodig heb en het mij alleen kan saboteren, kan onderdrukken.