Nadat ik gisteravond mijn comedies had gekeken was ik van plan de tv uit te zetten en een boek te gaan lezen, iets kriebelde en zei me dat ik wat op tv moest kijken. Na een tijdje zoeken kwam ik op een film op net8 over de schizofrene professor Nask. De film was een hint naar hoe de hele mensheid schizofreen is, hoe we niet in staat zijn onze ideeën/ gedachten te onderscheiden van de realiteit. Toch mooi hoe ik naar zoiets getrokken werd en hierdoor nog eens gewezen werd op mijn eigen schizofrenie.
Als ik mijn dag begin kom ik door mijn dromen en gedurende de dag in “het doen” van het ego. Dan komt de reactie dat ik “niet-doen” moet worden en dan ga ik dat letterlijk nemen en heb geen zin meer om dingen te doen. (en ga dus tv kijken, internetten, enzo) Zo blijf ik vastzitten in de loop van “doen” , want proberen “niet-doen” is gewoon hetzelfde als “doen”.
Alleen door je over te geven kan je mee gaan drijven op de rivier van energie van het univsersum. (en dat is dus niet iets wat je kan “doen”)
Elke poging om iets te doen, niet-te-doen, te voelen, niet-te-voelen, te begrijpen, te vinden, houd een erkenning van het ego in en dus het vasthouden aan dat idee.