Naast dat ik gedachten koppel aan het ego, koppel ik ook doen en willen aan het ego. Alhoewel het ego veel van deze dingen triggerd is het niet daadwerkelijk de oorzaak. De oorzaak ligt in mijn wensen, de dingen die ik wil.
Zoals Karen in het boek “17 persoonlijkheden” uitlegd, het begint met een “wens”. Een alter-ego , een ego is geboren uit een wens. Het ego gaat dan daarmee aan de slag, creëert een beschermingsmechanisme, gaat op zoek naar liefde, geluk, kennis. Het begint echt bij de wens:
– Ik wil niet bang zijn, angst voelen
– ik wil geen onbehagen voelen
– ik wil niet moe zijn
– ik wil niks fout doen
– ik wil gelukkig zijn
– ik wil verlicht zijn
het is de wens wat de oorzaak is, niet het ego, die komt daarna pas. Die wens komt dus niet uit het ego, het beschermingsmechanisme komt uit het ego. Het ego gaat dan dingen willen om die wens proberen te vervullen.
Osho:
So many people come to me and they ask: “how to stop tought”. They want to stop the thoughts directly. They cannot be stopped. Thought exist because desire exists. Unless you understand desire and drop desire, you will not be able to drop thoughts, because thoughts aree byproducts.
First the desire comes in. Thinking comes as a help. The mind says: Now i have to look into thing, into how it should be managed”. Now there are a thousand and one problems to be solved, only then desire can be fullfilled. Thinking is a device of desire to fullfill itself. You cannot stop thinking directly. Buddha’says: Desire is like oil in a lamp. If the oil is no more, the falme will disappear on its own.
Op het moment dat je leeft in het hiernu en de realiteit accepteert heb je niks meer te willen. Op het moment dat ik wat wil accepteer ik de realiteit niet meer. Op het moment dat ik wat wil verwijder ik mijzelf van de realiteit en veroorzaak ik lijden en stress, dualiteit. Willen verdwijnt in de realiteit en veranderd in “doen”. Het is een illusie dat je eerst dingen moet willen voordat je wat doet.
Daarnaast is mijzelf disidentificeren met mijn lichaam, gedachten, gevoel niet zoeken naar wat ik wel behoor te voelen/zijn , waar te nemen, of bewust van te zijn. Ik voel mijn lichaam, merk mijn gedachten op (accepteer deze voor waar of als niet-waar) etc, maar erken alleen dat ik er geen controle over heb. Dat is het enige wat mijzelf disidentificeren inhoud. Er veranderd verder niks, je erkent alleen dat je geen controle hebt, dat je niet kan aansturen. Je bent gewoon bewust van het geheel. Ik ben mij gewoon bewust van mijn lichaam, mijn gevoelens, mijn gevoel, emoties etc
Ik erken dat ik geen controle heb, het niet kan aansturen.
Ik kan gedachten voor waar of onwaar aannemen en ik kan dingen proberen te wensen. Maar beide gaan in tegen de realiteit en veroorzaken dus ons lijden.
Alles begint bij het wensen van dingen.
Ik wil niet …… voelen. Ik wil mij gelukkig voelen.