De Bijbel van Spirituele Verlichting

Zoals ik al vele malen in het verleden heb geschreven is alles in dit dagboek onzin. Het is allemaal slechts een verhaal, een interpretatie vanuit het dualistische denken.
Zelfs alleen voelen, ervaren, bewust zijn is iets wat ik vanuit het denken doe. Gedachteloos, maar constant interpreteren wat ik voel, ervaar. Probeer ik bewust te zijn van alles wat ik ervaar.

Dit allemaal door te doen, vanuit het dualisme, vanuit een IK. Zonder gedachten probeer IK te voelen en probeer IK te ervaren. Niet beseffende dat ik het ervaren zelf ben.

Onbewust voel ik aan dat als ik verlicht ben dat ik klaar ben met deze onzin, mij niet meer druk ga maken om de beurs, hondenopvang, andere mensen. Alles wat nu vertrouwd is zal niet meer zijn.
Alles wat ik doe zal heerlijk zijn, relaxed zijn en toch precies hetzelfde zijn wat ik nu ook doe en ook niet.
Verbazing over het feit dat ik heel mijn leven alles zo als moeite heb ervaren, als iets wat ik moet doen, voor elkaar moet krijgen. Nu wordt alles dan gewoon gegeven en ik hoef daar niks voor te doen.

Niks meer willen, gaat ook om niks meer willen op het gebied van ervaren en voelen. Je denkt dat je moet willen om het te gaan ervaren, maar dat is juist wat ervoor zorgt dat je vasthoud aan de illusie van het ego en hoe dat ervaren wordt.
Ervaar het ego en geeft het geen macht door niks te willen en de ervaring zal je gegeven worden zonder dat je er iets voor doet of het hebt verdient.

De heilige 3 eenheid: Bewustzijn, de observeerder en het geobserveerde.
Net zoals alles wat ik geschreven heb in dit dagboek is alles interpretatie vanuit het dualisme.
Een vorm van controle, door te observeren, door proberen te begrijpen, het te verklaren.
Maar alles wat ik schrijf over levensenergie en loslaten en toelaten etc, is allemaal geschreven vanuit een “zelf” die iets doet, een interpretatie.
Het is een observeerder die zichzelf observeert en interpreteert en dan interpreteert hoe die de realiteit interpreteert.

Het is heel bizar om die illusie te doorbreken. Ik ben mij bewust van een IK die probeert te begrijpen en te ervaren. Ik ervaar dat. Maar tijdens het ervaren van dat IK die probeert te ervaren, is er dat bewustzijn van het feit dat die IK een illusie is, zelf verzonnen, een interpretatie.
Alles gebeurt wat gebeurd terwijl het bewustzijn er is van een IK die probeert te begrijpen, te doen, te willen. Wat ik dacht te zijn en zelfs dat klopt niet want het is niet IK die dacht te zijn dat IK dat was. Het was het IK die dacht die IK te zijn.

Niks meer.

Heel dit dagboek is door iemand anders geschreven hahahaha.

Nog 1,5 maand en dan lekker op vakantie naar Egypte met Qonchita. Heb besloten om daarna ook vrij te nemen en lekker zo ruim een maand geen verantwoordelijkheden te hebben. Helemaal vrij. Ben benieuwd wat ik dan ga doen 🙂

Het is heel vaag om wel bewust te zijn van een IK en die te ervaren, terwijl ik tegelijkertijd bewust ben dat het een illusie is.
Ben zo gewend om het te observeren en naar te kijken, vanuit het dualisme, vanuit weer een zelf.
Heel raar om de ervaring te zijn en het te accepteren als wat ik ervaar, maar er verder niks mee te doen.

Heb trouwens al ruim een maand geen facebook meer en zet nu ook niet meer de hele dag muziek aan. Kijk nog wel regelmatig netflix, maar lees ook nog steeds regelmatig ipv netflix kijken ’s avonds.

Met Qonchita gaat alles ook nog goed. Als ze hier is kijken we ook wel dingen over dit onderwerp samen en ze had een boek van iemand gelezen die heel populair is bij veel mensen, maar toevallig voelde ze dat het niet helemaal klopte. Dat vind ik toch bijzonder. Ze blijft blijk geven van haar talent op dit gebied en dat vind ik mooi, ze is heel slim wat dat betreft.
Uiteraard genieten we gewoon van elkaar en durft ze zich nu kwetsbaar op te stellen ipv alles bij mij neer te leggen en dat voelt goed.
Alles klopt nog steeds (we hebben nu 6 mnd). Nog steeds het gevoel dat ze de ware is en altijd is geweest.

Energie wordt nog steeds vaak als heftig ervaren. Schiet nog vaak in het “doen en willen”, ook wel als vlucht, bang om inactief te worden en dan niks meer te gaan doen. En dan ga ik “niks” doen. Voor de tv hangen, wandelen etc. Alsof ik mij dan overgeef aan “doen” zonder toe te geven en wat te gaan “doen” om dingen beter te maken.
Weer de angst paradox. Ik doe nu vrij weinig (veel routine, thuis zijn) bang om inactief te zijn als ik niet vlucht in “willen en doen”. Wetende dat alles al goed is en ik dus vlucht in niks doen. Typisch 🙂

Het is moeilijk om bewust te zijn van degene die dit dagboek geschreven heeft, maar het geen macht meer te geven. Bewust te zijn van het feit dat zelfs degene die dacht degene te zijn die dat dagboek heeft geschreven niet is wie ik ben.
Te beseffen dat ik niet besta en alleen het ervaren zelf ben. En dat ik dat ervaren ben dat een zelf ervaart, maar niet het ervaren dat zich ermee identificeerde of juist mee desidentificeerde (en het daarmee juist erkende)

De ervaring die een zelf ervaart, een ego ervaart, een begrijpen, een energie, een gevoel, een blokkade, een poging tot controle, een zoeken, een onbehagen, een streven (naar innervrede) , een willen, een denken (dat er wat mis is) , een overtuigen (dat alles goed is → overtuiging dat er wat mis is).
De ervaring die dat alles ervaart en WEET dat het echt voelt en toch een illusie is. Weet dat alles goed komt omdat alles goed is.
En toch niks weet, niks kan weten.
Niks hoeft te doen en niks kan doen.
Gewoon ervaart.

Gister was ik mijn dagboek aan het overtikken in de computer. Het was wat ik 2 jaar geleden geschreven heb. Wat ik toen besefte geld nu nog steeds realiseerde ik mij, zelfs na 2 jaar ! Deed ik het nog
Vluchten voor, ontladen van de energie via het denken.
Ik geloof het niet meer, het doet mij niks meer, maar toch doe ik het om dat vertrouwde gevoel te hebben, de energie te ontladen en dus minder intens te maken.

Heb een bewogen nacht gehad, energie die weer begon te stromen.
Ik vlucht nu minder, geen facebook, geen youtube, geen forums, niet teveel tv kijken (af en toe) , geen muziek etc etc
Ik heb deze ervaring eerder gehad, maar was nooit in staat erin mee te gaan.
Misschien nu wel.

Niet productief ? Pech…
Reacties mensen ? Zien wel….
etc

Alles voelt weer slowmotion, al is het het minder intens dan de vorige keer. Maar nu ? Laat het allemaal maar slow gaan.

Wees gelukkig ongeacht de kosten !

Wees bewust. Maar waarvan ?
Dat is een onzinnige vraag, je kan niet kiezen of sturen. Dat kan alleen vanuit het zelf door te oordelen, door iets belangrijk te vinden, door iets te willen, door problemen te creëren.

Wees bewust is wie je bent, door bewust te zijn wat je ervaart. Het vormloze wat vorm ervaart. Een zelf is het vormloze wat zich identificeert met vorm (→ een oorzaak, een verklaring) en zo bang is voor de dood, niet bewust van zijn eeuwige bestaan. Vorm is tijdelijk, d.w.z. De huidige vorm is tijdelijk, het transformeert, veranderd constant, beweegt altijd. Het vormloze is onveranderlijk en eeuwig.
Houd het leven op na de dood ? Ja en nee. Het is weer allebei. Alleen de dualiteit van het denken denkt dat er maar 1 van de 2 kan zijn. Het is allebei.

Waarvan moet ik mij bewust zijn ? Van alles wat je ervaart, kies niet, probeer niet te controleren. Wees bewust dat je kiest en probeert te controleren, door te willen. Door er bewust van te zijn kan het stoppen, door te beseffen dat het nergens toe leid en je slechts afhoud van dat wat je bent. Door te beseffen dat je alleen lijden creëert.
Wees bewust en vrede zal er zijn en zal er komen.
Zonder iets te doen of te willen.

Wees bewust van het ervaren, het ervaren van de realiteit en de illusie. Wees bewust van de illusie en weet dat de realiteit hemels en vredig is en de illusie lijden is, controle is, strijd tussen goed en kwaad.
Offer het goede op, offer controle of, offer het zelf op, wees gelukkig ongeacht de kosten.
Wees bewust dat het bestaat en tegelijk nooit bestaan heeft.
Dat je angst voor de dood (een zelf) ervaart, maar deze niet bestaat.
Vlucht er niet voor, ervaar het gewoon, wetend dat het echt voelt, maar slechts een illusie is, een zelf gecreëerde wereld van het denken die de realiteit afwijst en zo ons lijden veroorzaakt.

Laat het transformeren naar de vrede die je weet, maar nog niet beseft en nog niet ervaart.
Dat de verhalen niet verdwijnen, maar wel het geloven dat ze echt zijn. Wees dol op die verhalen, ze maken ons aan het lachen 🙂
Ervaar het zelf, wie je dacht te zijn, het ego, de blokkade, de energie, de angst voor de dood en lach om de onzin dat je heel je leven heb geloofd dat dat de waarheid was :-))
Dat je geloofde dat dat was wie je bent en dat je heel je leven ontevreden bent geweest met een zelf die je zelf gecreëerd hebt en ook zelf veroordeelde hahaha.
Een gesplete schizofrene persoonlijkheid afgescheiden van het geheel, leven in een wereld vol strijd die slechts een afspiegeling was van zijn interne strijd.
Zijn streven naar het goede en zo het kwade in stand hield.
Een goede persoonlijkheid, een superheld wilde zijn die de wereld zou redden, anderen zou helpen, niet doorhebbende dat het alleen maar zijn strijd aan anderen probeerde te geven.

Al die moeite voor niks, met slechts (zelf) destructieve gevolgen.
Wees gewoon (bewust) en ervaar de hemel van het goddelijke waarin je je al die tijd al bevonden hebt, maar niet besefte.
Wijs het niet langer af, maar accepteer de liefde, die onvoorwaardelijke liefde , die niet oordeelt over je leven. Hoe kan het ook, het is nooit jij geweest die dat allemaal gedaan heeft. Ik ben het niet die dit allemaal geschreven heeft, nooit geweest.
Het is slechts een verhaal en dat verhaal brengt ons vreugde, humor, zoveel plezier.
Als je het niet meer voor de realiteit aanziet, blijft de realiteit over, met schitterende verhalen die we onszelf en anderen vertellen.
Laten we er samen om lachen en plezier om hebben 🙂

Lach om het feit dat het laten stromen van de levensenergie je adem lijkt te stoppen en ervaar hoe het uit zichzelf weer begint (te ademen). Zonder dat je er iets voor doet.
Hoe het lijkt alsof je niks meer zal doen en dan toch weer begint te beleven, uit zichzelf.
Niet wetende waar dat heen zal leiden, zonder twijfel dat dat het juiste is.

Verlichting is er plotseling, het besef dat wat echt voelt maar een illusie is en het verschil met de realiteit. Dat betekent niet dat je op dat moment vrede zal voelen, geluk zal ervaren.
Je weet slechts dat alles goed is, omdat alles goed komt, zonder dat je er iets voor doet.
Je bent slechts bewust hoe je ego functioneert en hoe je dit ervaart. Door dit besef zal je het niet meer voeden en zal het vanzelf sterven.
De vrede zal komen door het accepteren van het ego en het geen macht meer geven, niet door het verdwijnen van het ego zelf.

Alle ervaringen als positief of negatief zien is slechts interpretatie van het denken, niet de realiteit. Energie als positief of negatief bestempelen en ervaren is slechts interpretatie.