Bericht

Geplaatst op

Compleet worden via kennis krijgen

Om bewust te worden, is het niet slim om jezelf af te zonderen (tenzij tijdelijk). Je hebt interactie met andere mensen nodig die je kunnen wijzen op je onbewustheid (door bv irritatie). Door bewust te worden hoe je reageert op andere mensen wordt je bewust van je eigen onbewustheid. Hoe je alleen maar met jezelf bezig bent in je pogingen anderen te helpen. Hoe je alleen je eigen verhaal aan het vertellen bent tegen de ander. Bezig bent constant je eigen waarheid te bevestigen. Via de ander, alleen jezelf probeert te begrijpen.

Ik irriteer mij dus over andere mensen die zichzelf afsluiten. Dit is omdat ik dat zelf ook doe, wat weer een afspiegeling is van hoe ik mij voor mezelf afsluit. Ik dacht altijd dat ik geen echte liefde had ervaren , maar dat kwam niet door anderen, dat komt door mezelf, omdat ik het nooit had toegelaten. Door identificatie met mijn ego die zich afgescheiden en incompleet voelt.

Ook het zoeken naar antwoorden is een illusie, ipv liefde, geluk ben ik op zoek naar kennis. Ik voel mij incompleet en denk dat kennis mij compleet zal maken. Als ik het antwoord heb gevonden dan is alles goed maak ik mijzelf wijs.
Als ik het concept verlichting kan begrijpen dan is alles goed.
Maar het concept verlichting kan niet begrepen worden, dat is onmogelijk. Het denken kan de realiteit niet bevatten !
Dit komt door de aard van ons denken.
Het denkt in dualiteiten, concepten. De realiteit is tijdloos, non-duaal, conceptloos. Proberen de realiteit te bevatten via je denken is dus bij voorbaat kansloos.

Kathie: “Ik heb 43 jaar lopen denken en het had me helemaal niks opgeleverd, dus ben ik er maar mee gestopt”.
Maar het gaat niet om het stoppen, zoals ze ook zegt; het gaat erom dat je ze niet meer geloofd. (Kathie zegt dat er altijd gedachten opkomen (af en toe) , ze houd van haar denken, maar geloofd haar gedachten niet). Het gaat erom dat je niet meer de concepten van het denken geloofd.

Ik probeer nog steeds mijn denken te ontmantelen. Daarmee probeer ik ze nog te begrijpen. Het denken dat zichzelf probeert te begrijpen.
Accepteer het niet-weten, het niet-begrijpen. (dan zul je alles weten en begrijpen)
Willen weten en begrijpen is desire, is willen, is doen = ego.
Geloof je gedachten gewoon niet meer.

Alles samengevat:

Wees Bewust !

Er valt niks te begrijpen, het geheel begrijpt alles al, wees daar bewust van.

13:30

Zat me opeens te bedenken. Zou mijn depressiviteit toen ik zo rond de 22 jaar was (alweer 14 jaar geleden) gewoon het ego zijn die de nutteloosheid van zijn eigen bestaan begon in te zien. En ik identificeerde mij met mijn ego, dus dacht ik dat mijn leven nutteloos was. Dmv Valse Hoop heb ik mij uit mijn depressiviteit gehaald, het ego weer een doel gegeven. Maar toen had ik dus al door dat vrienden, familie, relatie, werk etc je niet kunnen geven wat je denkt te missen. Ontkenning van dit inzicht en gewoon opnieuw beginnen was mijn oplossing.

Voordat ik mijn zoektocht serieus ging nemen en dit dagboek ging bijhouden had ik al geleerd dat liefde alleen ervaren kan worden door het te geven, we liefde niet buiten onszelf kunnen vinden. Dit getriggerd door de onbewustheid van andere mensen, vooral de vrouwen waar ik mee omging. Het was hun hopeloze zoektocht naar liefde, terwijl ze die tegelijkertijd zo hard afwezen icm het zinnetje uit het boek Shantaram: “Liefde is als een straat met eenrichtingsverkeer”, wat mij deed beseffen dat zoeken naar liefde kansloos is en ik andere mensen niet de liefde kan geven waarnaar ze zo hard op zoek zijn. Dit vooral geleerd in de relatie met mijn 1 na laatste ex. Vooral in die relatie heb ik geleerd dat ik een ander niet de liefde kan geven die ze zoeken zolang ze die onbewust afwijzen.

Daarna ging ik op zoek naar geluk, waardoor deze zoektocht serieus werd. Toen leerde ik dat geluk ook van binnen zit. Dat ons gevoel niet afhankelijk is van de externe wereld. Dat ons gevoel vooral de emoties van het ego zijn, energie van een illusie uit het verleden.
Ik kan reizen en avonturen beleven en dan mijn ego even vergeten, maar overal waar ik heen ga neem ik mijn ego met mij mee.

Het is nu duidelijk, of het is mij al heel lang duidelijk, volgens mij al meer dan een half jaar, misschien wel een jaar, dat ik nu nog mijn identiteit uit kennis haal.
Nu liefde mij niet compleet kan maken (hoefde niet meer), nu geluk mij niet compleet kan maken, ging ik proberen via kennis mijzelf compleet te maken.

Als ik het maar begrijp, als ik alle antwoorden heb, dan is het goed, ben ik compleet. Toen ik wist dat ik alle antwoorden had, dacht ik gewoon dat ik dat feit niet kon accepteren. De oplossing lag in een beter begrip, meer inzicht in het feit dat ik alle antwoorden heb. Moet het ook echt beseffen.

Het mechanisme is hetzelfde. Kennis zit niet van buiten, we kunnen kennis niet extern vinden. De antwoorden op de vragen kunnen niet van anderen komen.
Het is weer dezelfde illusie van incompleet zijn. Maar we weten alles al, we hebben alle antwoorden al, we zijn er ons alleen niet bewust van.

Ons lichaam, onze hersenen zijn in miljoenen jaren zo geëvolueerd tot wat het nu is. Het weet alles wat nodig is en leert door te ervaren en geeft dit weer door.

Ik-> het ego-> het denken is helemaal in de war. Het denkt dat het controle kan uitoefenen, bang moet zijn voor de dood, incompleet is etc. Maar zijn enige functie is om te communiceren met anderen, om ervaringen te delen. Omdat de realiteit te almachtig is, doet het dit in concepten.

Maar via gedachten met jezelf communiceren, jezelf controleren, verbeteren is nutteloos, krankzinnig, schizofreen ! Wat ga ik mezelf vertellen wat ik nog niet weet ??
Ik weet wat ik weet en weet niet wat ik niet weet. Daar veranderen onze gedachten niks aan. Onze hersenen leren als we slapen, als we bezig zijn, en die kennis komt vanzelf beschikbaar. Daar heeft ons ego geen enkele invloed op, daar hebben onze gedachten geen invloed op. Als kennis beschikbaar komt, zal hij als een ingeving , een gedachte , een begrip aan ons kenbaar worden gemaakt.
Maar ons ego, stelt constant vragen, bedenkt constant concepten van de realiteit en neemt die aan voor waar. Het denkt dat hij die waarheid is, dat hij op zoek moet naar die waarheid, dat hij niet compleet is voordat hij de waarheid weet, alles begrijpt. Het ego zoekt deze waarheid, dit begrip, extern. Maar de onwetendheid, het onbegrip ligt niet in ons gebrek aan kennis, aan ons gebrek aan waarheid, maar aan de onbewustheid van het ego die constant vragen stelt die nergens op slaan, die dingen wil begrijpen die het onmogelijk kan begrijpen.

Ik identificeer mij met dit deel van het ego en denk daarom nog steeds dat ik incompleet ben, dat ik niet liefde, niet geluk, maar kennis nodig heb om compleet te worden.
Daarom probeer ik anderen kennis te geven, te laten weten wat ik weet. Proberen via anderen mijn behoeften te vervullen. Vandaar mijn motivatie van dit dagboek, mijn motivatie om een website te willen maken met alles wat ik geleerd heb. Om zo anderen compleet te maken, mijzelf compleet te maken.
Om perfect te worden. De wereld te verbeteren.

Maar ik ben al perfect. Ik ben al verlicht. Ik begrijp alles al. Ik heb alle antwoorden al.
Ik ben mij er alleen niet bewust van !!

Wees bewust !

14:45

Alleen binnen het ego, het denken bestaat het concept tijd. Daarom is er een begin en eind. Daarom denk ik dat het ego moet sterven en zeggen ze dat het ego moet sterven. Maar in het geheel in de realiteit is er geen tijd, geen begin, geen eind en dus is ook de dood een illusie.
Het ego moet sterven zodat je herboren kan worden. Maar het ego is een illusie, tijd is een illusie en ook de dood (en het einde van de wereld) is een illusie 🙂

Er is dus niks om bang voor te zijn hahahaha

Er is geen begin, geen tijd, geen ego, dus ook niks dat eindigt 🙂

Geplaatst op

Streven naar perfectie; ego streeft naar verlichting

Voelt goed, geeft berusting als je beseft dat je al compleet bent, dat je niks nodig hebt. Heb gister met mijn loge een heerlijke strandwandeling gemaakt en even momenten gevoeld van de grootsheid, uitgestrektheid van mijn ware zelf, mijn bewustzijn, het geheel. Was mooi.

Ik heb dus geen behoefte meer aan liefde, geluk (in de vorm van geld, spullen, reizen etc) en nu dus kennis. Nu voel ik dat er nog een behoefte is. De behoefte naar perfectie. Vanmorgen werd ik mij opeens heel erg bewust van mijn behoefte of mijn ego’s behoefte om te oordelen. Alles als goed of fout te bestempelen. Dingen niet fout willen doen, streven naar perfectie.
Denk dat ik daarom ook een drang heb om lekker op vakantie te gaan, te wandelen in de natuur. Niet voor geluk, maar voor rust, zodat ik niet hoef te oordelen, niet mezelf hoef te verbeteren.

Wordt mij nu opeens bewust dat ik nog steeds de drang heb om de wereld te verbeteren. Dat is uiteraard weer een afspiegeling aan de behoefte om mezelf te verbeteren. Ik besef mij nu dat ik niks nodig heb, maar heb dus nog wel de behoefte om mezelf (vanuit mezelf) te verbeteren, efficiënter te maken.
Maar ja, wat is het nut van efficiëntie en perfectie als ik niks nodig heb ? Compleet ben ?

Het gaat denk ik niet om wat het wel is, maar om wat het niet is. Perfectie is nml geen fouten maken. Toen ik bij de psycholoog liep, nu alweer 3 jaar geleden, was dat al een belangrijk issue. Ik wilde dingen niet fout doen.
Apart eigenlijk, ik voel geen angst meer en ben dus niet bang om dingen fout te doen. Maar toch wil ik geen fouten maken. Het houd mij niet tegen om dingen niet te doen (uit angst om het fout te doen → dan liever niet proberen), maar toch wil ik nog steeds niet fout doen. Streef naar perfectie, of alles zo goed mogelijk, zo goed als binnen mijn kunnen ligt.

En dus moet ik constant dingen/acties/resultaten beoordelen als goed/slecht/kan beter. Want alleen dan kan ik “leren” om beter te worden. Dit totdat er geen slechte acties meer zijn van mij, alleen nog maar goede acties.

Maar dat is onmogelijk, heb ik ook al vele malen geschreven. Ik kan dingen alleen als goed bestempelen, als ik daarmee andere dingen als slechts bestempel. Het is nml relatief. Alles kan alleen goed worden als je stopt met oordelen.
Jezus zei het al: Gij zult niet oordelen !

Maar ik geloof dus nog steeds dat mijn denken mijn leven beter kan maken door te oordelen, ook al weet ik dat dat niet kan. Maar ik besef dat dus nog niet.

Stiekem denk ik dat het mijn oordeel over mijn emoties en behoeften ervoor hebben gezorgd dat ik ze heb ontmanteld en losgelaten. Denk ik dat ik ze heb losgelaten door ze te bestempelen als ongewenst. Dat ik de controle heb en mijzelf en de wereld kan verbeteren door alles te beoordelen, te verdelen in goed en slecht.
Dit is natuurlijk niet zo. Maar dat is wat mijn ego geloofd. Het ego dat zichzelf voor de gek houd (omdat het de waarheid niet aankan)

Ik besef me dus nog niet dat mijn streven naar perfectie juist verantwoordelijk is voor imperfectie. Want in mijn streven naar perfectie oordeel ik goed/slecht, mooi/lelijk en zorg ik voor dualiteit en dus imperfectie. Slecht en lelijk zullen altijd blijven bestaan zolang ik naar het goede blijf streven. Want om naar het goede te kunnen streven moet ik dingen als slecht en lelijk beoordelen.

14:00

Streven naar verlichting is als streven naar perfectie. Je streeft naar verlichting omdat je streeft naar perfectie.
Maar perfectie en ook verlichting zelf bestaan niet. Verlichting zelf is ook een concept van het denken, daarom is verlichting niet te begrijpen, het bestaat niet eens.
Verlichting is alleen maar “de afwezigheid van”:
de afwezigheid van het ego
de afwezigheid van desire/willen
de afwezigheid van oordeel
de afwezigheid van perfectie

Verlichting zelf is een behoefte, een concept gecreëerd door het denken, het ego om als doel te hebben. Iets wat buiten zichzelf te vinden zou zijn, net als liefde, geluk en kennis. Een doel van perfectie. Als ik verlicht ben, dan is alles perfect.

Dit kan dus niet, want verlichting is een illusie, het is de afwezigheid van perfectie. Verlichting betekent het accepteren van imperfectie, accepteren wat is.
Om verlicht te kunnen zijn moet je zelfs het concept van verlichting zelf los laten. (het concept van verlichting komt immers vanuit het ego, je kan de ene alleen loslaten met het andere tegelijk ! )
ego = verlichting
Het denken ziet ze weer als dualiteit, maar in realiteit zijn ze 1.
Het ego loslaten is verlichting loslaten !

15:15

Zo zat ik ook na te denken over het broeikaseffect. Als je je huiswerk doet weet je dat dat een bedreiging is voor de mensheid en dat we al hadden moeten veranderen in ons zelfdestructieve gedrag hierin. Maar toen kwam Katie weer om de hoek. Kan ik wel zeker weten dat nu handelen het beste is ?
Kijk bv naar oorlog. We hadden de 1e en 2e wereldoorlog nodig hier in Europa voordat we er genoeg van hadden. Op dit moment lijkt oorlog in Europa geen optie meer (→ vandaar het streven naar de EU) (al is streven naar een politieke unie juist weer fout) De VS had Vietnam nodig om wakker te worden.

Misschien moeten er eerst flinke schokken in het wereldklimaat komen met honderden miljoenen doden of zelfs meer dan een miljard doden tot gevolg hebbende voordat de mensheid zich hiervan bewust wordt. Bewust van het feit dat we 1 zijn met de natuur, onze omgeving en deze niet in dienst staat van ons.
Zo heeft de gedachte tot “untermenschen” geleid tot groot lijden, zo groot dat velen nu beseffen dat alle mensen gelijk zijn en hoe gevaarlijk het is om hier anders in te denken.
Zo denken we aan de natuur nog steeds als “untermenschen”. Het is slechts een productiemiddel in dienst van ons, ipv dat we het als ons gelijke zien.
En het is heel goed mogelijk dat er eerst net als bij de Joden, vernietiging op grote schaal moet gebeuren. Met zoveel menselijk leed, dat we ons eindelijk bewust worden van het feit dat wij en de natuur 1 zijn. Dat er geen verschil is tussen ons en de natuur. Niet alleen als mensheid zijn we 1, ook als onderdeel van de natuur zijn we 1 met de natuur.

Uiteraard is dit geen reden om niet mijn eigen verantwoordelijkheid hierin te nemen !

Geplaatst op

ego wil verlichting

Zo lang ik naar verlichting streef zit ik nog in het ego. Zo lang ik nog een identiteit voel, of ik die nou wel of niet ben, zit ik nog in het ego. Ik neem dan het geheel en het ego waar → dualiteit → denken → ego.
Zolang ik nadenk over mijzelf, wil ik iemand zijn → ego.
Alleen als ik alle concepten loslaat kan ik bewust zijn.

Wees Bewust !

Geplaatst op

ego probeert zichzelf te overtuigen

Ik merk dat ik nog steeds tegen een weerstand oploop. Nog steeds constant vluchtgedrag vertoon door tv kijken, film kijken, internetten, facebooken, youtube, muziek aanzetten. Alles om maar de hele dag externe prikkels te ontvangen die me afleiden van mijn gevoel.
Het is tijd om na mijn angsten en vluchtgevoel, ook dit onder ogen te zien en niet langer meer proberen om te vluchten voor de realiteit. Vanaf vandaag geen tv meer, geen films meer, niet meer facebooken, youtuben, forumgesprekken en hele dag muziek aanzetten. Weg met alle prikkels die het ego constant nodig heeft om zichzelf mee te voeden. Om zichzelf constant bezig te houden, een doel te geven.

Daarom zijn we zo hard bezig om het doel van het leven te vinden, immers waarom vasthouden aan je ego als dat geen doel dient ? , waarom al dat lijden accepteren als het nergens toe leidt ?

Hoe kan ik verwachten bewust te zijn als ik mijzelf constant afleid met al die prikkels ? Zal wel weird zijn, vind het nu al weird die stilte en alle achtergrond geluiden die dat met zich meebrengt.

Het zijn mijn ergernissen bij andere mensen die mij hierop wijzen. De ergernis dat mensen al die onzin geloven, alles voor waar aannemen, zich afsluiten voor elkaar, zo vasthouden aan hun lijden. Het is niets meer dan een reflectie van mijn eigen behoeften, hoe ik mijzelf zie. Hoe ik zelf niet durf los te laten, al die onzin in mijn hoofd blijf geloven, voor waar blijf aannemen. Het is slechts een herinnering aan mijzelf waar ik mee bezig ben, ondanks alles wat ik weet, maar nog niet besef, nog niet bewust van ben.

Heb afgelopen dagen nog wat dingen in mijn telefoon getikt tijdens het wandelen:

Gedachten zijn echt, energie gecreëerd door het denken. Bedoelt om realiteit te scheppen en te beïnvloeden. Maar het kan door zijn aard nooit meer zijn dan concepten van de realiteit en is daarom altijd afgescheiden van die realiteit. We zijn ons alleen niet bewust hiervan en denken dat onze gedachten de realiteit zijn, dat wij dat zijn en slaan dat op in ons lichaam als onderdeel van wie wij zijn. Pas als we doorhebben dat dat niet is wie we zijn en onze gedachten niet meer geloven, zullen we bewust zijn van onze ware aard.

Bewust zijn van het ego en denken/voelen; “dat is niet wie ik ben” gebeurd nog steeds vanuit het denken/ego en veronderstelt een zelf. Want je kan alleen “niet-zelf” denken als er een “zelf” is.

Onbewust ben ik op zoek naar het gevoel vanuit het ego, dat het goed is om het ego los te laten. Het ego probeert zichzelf te overtuigen dat het overbodig is, dat het alles uit handen kan geven. (het is toch nutteloos) Er zal altijd onzekerheid blijven, loslaten gaat om accepteren van het onbekende, loslaten van de illusie die bekend is.
Goedkeuring van het ego dat het veilig is om los te laten.

Geplaatst op

openstellen voor mijn ego

Heb weer eens een bewogen nacht achter de rug. De eerste helft van de nacht veel wakker gelegen door alle energie die beweegt in mijn hoofd. Proberend er niet tegen te vechten, te analyseren etc. Het is behoorlijk overweldigend. Ook veel lopen zweten van de warmte. Ik gloeide helemaal door al die energie. ’s Ochtends juist het omgekeerde, juist koud, soort tegenreactie, duidelijk dat het weer in golven gebeurd.

Heb nog niet toegegeven om afleiding te creëren, dus nog geen tv, muziek of youtube aangezet. Voel nu de energie in mijn hoofd en lichaam flink bewegen. Ik probeer geen gedachten te laten ontstaan en het niet meer te analyseren. Niet meer denken da ik mij er niet door moet laten overweldigen zodat ik niet meer productief zou zijn. Al die gedachten niet meer geloven. Niet meer vluchten in externe prikkels, maar gewoon alles bewust voelen, alles ondergaan, hoe overweldigend het ook kan aanvoelen. Moet me bewust zijn dat het allemaal geen kwaad kan.

Heb nu korte momenten gevoeld hoe ik dingen heb waargenomen zonder het denken. Gevoeld hoe dingen dan grappigerwijs opeens als “nieuw” aanvoelen, als “vers”, een nieuwe ervaring ipv dat het allemaal oud is, bekend is. Vreemd om dat te ervaren, ook mooi om dat te ervaren.
Gister in mijn telefoon getikt tijdens het wandelen:

Ik trek mensen aan die zichzelf afsluiten, die op zoek zijn naar hetzelfde als ik (onbewust). Tevens erger ik mij aan het feit dat ze zo op zoek zijn naar liefde, terwijl ze zichzelf daarvan afsluiten. Ik sluit mij ook af voor anderen, mijn omgeving. Dat is weer een afspiegeling hoe ik mezelf afsluit voor mijn ego. Ik moet mijn ego juist omarmen, niet mezelf ervoor afsluiten.
Ik probeer mij open te stellen voor mijn bewustzijn, maar dat bereik je niet door je af te sluiten van je ego. (in de hoop dat bewustzijn dan overblijft)
Meer bewust wordt je juist door je open te stellen voor je ego !

Loslaten ego = loslaten gedachten = ze niet meer geloven = loslaten verlichting.

Geplaatst op

ego moet juiste keuze maken

Weer een bewogen nacht gehad, veel wakker geweest, veel gezweet en ’s ochtends weer koud.

Merk dat ik nu nog steeds leef alsof er een zelf is, nog steeds vanuit mijn ego die ik alle beslissingen laat nemen. Het is raar, ik weet al heel lang dat er geen zelf is, dat het ego machteloos is en toch leef ik nog steeds alsof er een zelf is alsof ik “de macht” van het ego nodig heb voor een beter leven. Om mij voor te bereiden op de toekomst.
Dat het ego elke keer moet beslissen welke optie het beste is en dat het belangrijk is dat de juiste keuze wordt gemaakt.
(terwijl die niet bestaat natuurlijk)

Geplaatst op

Wie zou je zijn zonder je verhaal ?

Werd me vanmorgen ineens bewust waarom ik toch nog geloof dat er een “zelf” is. Ik geloof nog steeds dat ik de controle heb over mijn gedachten. Niet volledig, maar wel genoeg controle. Die gedachten beïnvloeden weer wat ik doe en zo beïnvloed ik, probeer ik, mijn leven te controleren. Dus ik weet dat ik die gedachten zelf niet ben, maar ik geloof dat ik degene ben die de gedachten maakt. Zo probeer ik mijzelf nog te verbeteren en te veranderen. Niet de gedachten zelf of het denken zelf. Maar wat gedacht wordt en hoe dit mijn gedrag beïnvloed.
Dus ik weet dat mijn gedachten illusies zijn, een zelfverzonnen projectie. Dat de wereld een projectie is. Maar ik geloof nog in de controle die ik denk te hebben op mijn gedachten en dus de wereld waar ik in leef.

Maak ook nog steeds de fout door te denken dat ik bewuster wordt door te observeren. Maar observeren gaat via het denken, je ego, je bent aan het uitvogelen, analyseren, probeert te begrijpen. Het is tijd om dat los te laten. Ik weet alles, ik begrijp alles. Ik ben mij er alleen niet bewust van 🙂 Verlichting kan niet begrepen worden, het is niet-begrijpen.

Zit al een paar dagen met het zinnetje van Katie in mijn hoofd (lees nu Kathie’s Tao voor het slapen)
– “Wie zou je zijn zonder je verhaal ? “

Terwijl ik haar boek lees, had ik voor het eerst het idee dat ook wat zij vertelt ook gewoon een verhaal is. Wat natuurlijk niet anders kan, maar besefte dat nog niet.

Osho, Eckhart, Katie zeggen allemaal hetzelfde, maar met hun eigen verhaal. Daarom zien de meeste mensen het als verschillende personen, verschillende denkwijzen, ze zien 3 soorten verhalen en beseffen nog niet dat het maar 1 verhaal is. En ze vertellen dit verhaal omdat dat de enige manier is om te communiceren, dat wij het kunnen begrijpen. Ze moeten via het duale denken, de non-duale realiteit uitleggen. Ze moeten via concepten van het de realiteit uitleggen dat je moet stoppen te leven via concepten van de realiteit.

Ik heb trouwens 3 vakanties geboekt voor de komende maanden. Heb een sterke drang om te reizen, te wandelen, niet meer thuis te zitten. Het is misschien vluchten van mijn verslavingen; tv, internet etc en dus van mijn ego, maar dat is niet erg. Dan heb ik die ervaring waarschijnlijk nodig om dat echt te beseffen. Of gewoon tijd om de sleur te breken.
Ga in febr 11 dagen naar malaga, lekker wandelen: €500. In maart naar Egypte, lekker zon+warmte voor 2 weken: €1300. In april weekje naar Porto €200. Op zich niet slecht en kan dat nu wel behappen. Als de websites en de beurs gaan tegenzitten zal ik gewoon langer op de honden moeten passen, das alles. Niet erg dus. Heb hier wel zin in.

P.S. Omdat ik dus nog geloof dat ik de controle heb over mijn gedachten, denk ik dus ook dat ik degene ben die ze moet stoppen. (wat dus niet kan)
Daarom is het zo moeilijk om volledig te ontspannen, want dan is er niks meer dat mijn gedachten controleert of probeert te controleren. En dus niks meer dat probeert om mijn wereld te controleren: waardoor het lijkt alsof “ik” sterf en mij volledig overgeef aan “dat wat is”.

De enige controle die ik dus opgeef is de illusie van controle over mijn gedachten. Die mijn leven moeten beïnvloeden. Maar mijn gedachten kunnen alleen maar lijden veroorzaken als ik ze geloof, of mij er door laat beïnvloeden. Dat is de aard van zijn dualiteit.
Dus de enige controle die ik opgeef, is de controle over mijn lijden.
Ik ben zo bang om te lijden. Heb onbewust door dat dit door mijn gedachten komt en probeer dus mijn gedachten en mijn lijden te controleren. Weer die angst die juist de oorzaak is van dat waar ik bang voor ben !
Ik houd mijn lijden in stand omdat ik mijn lijden probeer te controleren. Zo van als ik toch moet lijden (→ we denken dat dat een onderdeel is van het leven) dan wil ik wel zelf bepalen hoe ik lijd ! Niet beseffende dat niet-lijden ook een keuze is !

13:30

Waarom gaat het pad naar verlichting zo geleidelijk ? Omdat ik het lef niet heb om het sneller te doen, sneller los te laten. Ik doe het geleidelijk omdat ik dan de illusie hou dat ik er controle over heb, de controle over het proces behoud. Als ik het allemaal begrijp is het geen bedreiging meer. Ipv mijn leven te controleren in de illusie van de toekomst (of verleden), probeer ik nu vanuit mijn lichaam te leven in het hiernu, binnen het concept wat ik daarvan denk te begrijpen.
Al die tijd moet ik leren de controle op te geven, maar houd ik mijzelf alleen maar voor de gek en probeer ik de ene illusie van controle te vervangen door de andere illusie van controle.
Concepten van wat ik zou moeten voelen, niet zou moeten denken, zo en zo zou moeten reageren etc etc. Constant probeer ik iemand te zijn, probeer ik iemand te zijn die ik via mijn denken heb gecreëerd. Een beeld van wie ik zou zijn als ik geen “zelf” had en “verlicht” zou zijn. → weer een illusie van het denken.

Geplaatst op

controle over beslissingen

De bewogen nachten lijken over,al slaap ik nog weinig 6-7 uur of minder. Merk dus heel erg de behoefte aan controle op dit moment. Dus angstgevoel is weg, vluchtgevoel is weg, besef nu dat ik compleet ben en geen liefde, geluk of kennis nodig heb.
De volgende behoefte die er nu is, is die van controle. De controle over mijn gedachten en hoe ik mezelf zie in die gedachten en hoe deze gedachten beslissingen nemen. Ik bepaal dus wie ik wordt en welke beslissingen ik neem. Dat is de controle die ik denk te hebben. Want daarmee heb ik de controle over mijn lijden. En ik wil iemand zijn zodat ik daarmee het lijden van andere mensen zou kunnen verminderen. Als ik verlicht ben of weet over te brengen dan kunnen andere mensen ook hun lijden verminderen. -> Valse Macht
Dit is echter ook weer een bespiegeling van mijn eigen behoeften natuurlijk. Ik wil nml mijn eigen lijden verminderen. Ik wil dus iemand zijn die niet meer lijd en dat is wat ik creëer in mijn gedachten, de persoon, de zelf die ik wil zijn. Want dan is alles goed → Valse Hoop.
Als ik alles goed begrijp dan kan ik de juiste beslissingen maken om verlicht te worden → Valse Hoop.

Ik geloof dus nog dat ik mijn eigen leven bepaal door de beslissingen die ik met mijn gedachten neem. Beslissingen vanuit het ego, dus vanuit angst, vanuit de behoefte om wat te hebben, in dit geval de behoefte aan controle. Op deze manier blijf ik een slaaf van mijn ego die zijn verslaving en lijden in stand houd, omdat het niet anders kan. Dus juist deze behoefte aan controle zorgt ervoor dat ik een slaaf ben van mijn ego, mijn emoties, mijn lijden.

23:30

Ben een boekje aan het lezen “achter het raam op de wallen” en als je al die verhalen leest, wat een ellende en zieligheid allemaal vanuit mannen, instanties, vrouwen en de samenleving en dat allemaal omdat we geloven dat wat we denken waar is.
Hoe de vrouwen op de wallen niet meer in staat zijn om te voelen en alleen nog kunnen leven via hun denken en alle gevolgen voor de keuzes die ze maken.

Waarom heb ik heel mijn leven die onzin geloofd ? Waarom geloof ik die onzin nog steeds ? En denk ik nog steeds zelf te bepalen wat ik denk ? Waarom doe ik mezelf dit aan ?

De energiestromen zijn weer in heftigheid aan het toenemen. Ben snel geprikkeld, onbehaaglijk, geïrriteerd aan alle onzin om me heen, over waarom we dit onszelf allemaal aan doen.
Het is allemaal overweldigend, verwarrend.

Maar aan de andere kant ben ik ook klaar met al die onzin.