Categorie: Dagboek 9.9

Ik heb geen flauw idee.

Het dualisme, dat wat onderscheid maakt tussen dingen, is aan het wegvallen.
 
-hoe is dat ?
Geen idee, er is immers niks.

Vandaag 40 jaar geworden. Lichamelijk iig 😉
 
Het zelf stopt met kijken naar zichzelf
Stopt met het beoordelen van zichzelf
Stopt met zichzelf belangrijk te vinden
Stopt zichzelf gewicht te geven
(incl gevoelens, emoties, gedachten)
 
De slang die stopt met het opeten van zijn eigen staart.
De ontsnapping uit het wiel des levens.
De vicieuze cirkel is gebroken.

Een mening of oordeel kan je alleen hebben over een zelfgevormd idee over de realiteit.(verleden of toekomst)
Nooit over de realiteit zelf. Ook betreft wat er gevoelt en ervaren wordt. Of ideeën wat er gevoelt of ervaren zou moeten worden. Of wat ik denk dat er ervaren zal worden.
Je beoordeelt altijd weer een zelfgecreëerde illusie.
 
Hoe is het om verlicht te zijn ? Wat ervaar je dan?
Geen idee, er is niks.
Ik kan er geen mening over hebben, geen oordeel over vellen. Alleen over ideeën die er zijn over verlichting.
 
Alles is relatief. En oordeel over wat ik nu ervaar is een oordeel over een idee wat ik nu ervaar tov een idee wat ik zou kunnen ervaren. Onzinnig.
Het idee en het ervaren zijn verbonden, hetzelfde maar ook niet. Soms komt het idee uit het ervaren, soms het ervaren uit het idee. Maar het is altijd een zelf gecreëerde werkelijkheid.(=illusie)
Nooit de realiteit zelf.
 
Daarom is de realiteit, verlichting niet te begrijpen. Alleen ideeën zijn te begrijpen.
 
Een oordeel is een idee over een idee tegenover een ander idee. Waar we dan een idee over vormen kwa goed of slecht door het te vergelijken met een andere mening.
 
Zo heeft een oordeel over een oordeel dus al minimaal 7 ideeën nodig die geen van alle iets met de realiteit te maken hebben haha.

Geloof dat er eindelijk het echte besef is hoe mijn hele leven niks anders is geweest dan een verhaal. Het besef wordt samen gegaan met het wegvallen van dit verhaal.

Er wordt gestopt met voelen.
 (het is slechts een excuus om te controleren, analyseren etc.)
Maw er zijn geen ideeën over, geen interpretatie, geen betekenis, geen observatie. Niks.
Geen idee over wat er gevoeld wordt of gevoeld zou moeten worden, of gevoeld gaat worden als……
Geen willen, behoeftes. Wat slechts ideeën zijn over wat ik zou moeten voelen.
Interpretaties.
 
Als er wel wat is, ook dan is het niks :-))

Voelen; als in je gevoel voelen, (dus niet voelen via aanraking) je emoties voelen, is niks anders als het ego wat zichzelf voelt en dan probeert te begrijpen, controleren, te veranderden of tegen te beschermen (angst, onprettig gevoel)
 
Zeggen: Ik voel dat ik dit wil, ik voel dat het zo is, ik voel dat de ander zo is, etc. Is misleidend. Het enige wat we echt kunnen voelen zijn onze emoties (naast lichamelijke gewaarwording natuurlijk zoals, pijn, aanraking) . Onze emoties/gevoel zijn een zelf gecreëerde werkelijkheid die niks met de realiteit van doen hebben.
 
Een begeerte voelen, is niks anders als een gevoel voelen en dat interpreteren als een begeerte, als iets wat je moet doen om jezelf weer een beter gevoel te geven.
(illusie van motivatie)
 
Allemaal ego mechanisme.
 
Volg je intuïtie, volg je gevoel, moet je dus ook niet letterlijk nemen.
(vandaar dat ik er inner-weten van heb gemaakt)
 
Streven naar een goed gevoel (cq verlichting!) is het ego wat zichzelf probeert te veranderen. (controleren)
De aard van het ego is onveranderbaar en dat is dus een eeuwige vicieuze cirkel.
 
Dit heb ik natuurlijk al opgeschreven maar omdat het voelen wegvalt wordt ik er nog eens bewust van hoe dat allemaal alleen maar ego is.
 
Er is niks.

Iets belangrijk vinden:
 
Illusie van controle
Illusie van motivatie
Oordelen
Dualiteit: Beter, minder
Een identiteit via een moraal.
Etc.
 
Mijzelf belangrijk vinden
Mijn gedachten belangrijk vinden
Mijn mening belangrijk vinden.
 
Ook dat lijkt nu weg te vallen.
Lekker belangrijk wat ik er van vind :-))

Klaar met al die ongein
Laat maar lekker razen in de rust die ik ben.

Ik zit weer in een fase dat ik alles mooi en geweldig vind. Wel leuk is dat.
 
Merk op hoe de boel geblokkeerd wordt als er geconcentreerd wordt, of als er iets belangrijks wordt gevonden. Een bepaalde handeling, of een idee of gedachte, of het willen uitvoeren van een idee of gedachte.
Hoe het focussen gebeurt door te blokkeren, waarna weer ontspanning volgt.
Ook uit gewoonte.
 
Ben echter niet meer bang om de controle te verliezen. Probeer het niet meer te verklaren of een reden te geven. Probeer niet meer een oorzaak te zoeken of te verzinnen. Niet meer bang om mij te vervreemden van andere mensen. Vind het niet meer erg om minder efficiënt te lijken, geen “normaal” leven te lijden. Niet meer bang voor de mening van andere mensen etc.
 
Vind het niet erg dat er vleugjes van problemen en irritatie lijken te zijn soms. Vind mijn gedachten en wat ik denk niet erg, ook al is het onzin. Dat het lijkt alsof er nog een blokkade zit. Deze lijkt nu juist weer een bron van goed gevoel, (wel bewust dat dit niet zo is) dus wat dat betreft.
 
Probeer het niet vast te houden, of te herkennen, of terug te vinden als het een momentje weg is.
 
Dit ebt waarschijnlijk toch allemaal vanzelf weer weg. Geniet er gewoon van zolang het kan 😉