Het is moeilijk om bewust te zijn van degene die dit dagboek geschreven heeft, maar het geen macht meer te geven. Bewust te zijn van het feit dat zelfs degene die dacht degene te zijn die dat dagboek heeft geschreven niet is wie ik ben.
Te beseffen dat ik niet besta en alleen het ervaren zelf ben. En dat ik dat ervaren ben dat een zelf ervaart, maar niet het ervaren dat zich ermee identificeerde of juist mee desidentificeerde (en het daarmee juist erkende)
De ervaring die een zelf ervaart, een ego ervaart, een begrijpen, een energie, een gevoel, een blokkade, een poging tot controle, een zoeken, een onbehagen, een streven (naar innervrede) , een willen, een denken (dat er wat mis is) , een overtuigen (dat alles goed is → overtuiging dat er wat mis is).
De ervaring die dat alles ervaart en WEET dat het echt voelt en toch een illusie is. Weet dat alles goed komt omdat alles goed is.
En toch niks weet, niks kan weten.
Niks hoeft te doen en niks kan doen.
Gewoon ervaart.
Gister was ik mijn dagboek aan het overtikken in de computer. Het was wat ik 2 jaar geleden geschreven heb. Wat ik toen besefte geld nu nog steeds realiseerde ik mij, zelfs na 2 jaar ! Deed ik het nog
Vluchten voor, ontladen van de energie via het denken.
Ik geloof het niet meer, het doet mij niks meer, maar toch doe ik het om dat vertrouwde gevoel te hebben, de energie te ontladen en dus minder intens te maken.
Heb een bewogen nacht gehad, energie die weer begon te stromen.
Ik vlucht nu minder, geen facebook, geen youtube, geen forums, niet teveel tv kijken (af en toe) , geen muziek etc etc
Ik heb deze ervaring eerder gehad, maar was nooit in staat erin mee te gaan.
Misschien nu wel.
Niet productief ? Pech…
Reacties mensen ? Zien wel….
etc
Alles voelt weer slowmotion, al is het het minder intens dan de vorige keer. Maar nu ? Laat het allemaal maar slow gaan.
Wees gelukkig ongeacht de kosten !