Nog 1,5 maand en dan lekker op vakantie naar Egypte met Qonchita. Heb besloten om daarna ook vrij te nemen en lekker zo ruim een maand geen verantwoordelijkheden te hebben. Helemaal vrij. Ben benieuwd wat ik dan ga doen 🙂
Het is heel vaag om wel bewust te zijn van een IK en die te ervaren, terwijl ik tegelijkertijd bewust ben dat het een illusie is.
Ben zo gewend om het te observeren en naar te kijken, vanuit het dualisme, vanuit weer een zelf.
Heel raar om de ervaring te zijn en het te accepteren als wat ik ervaar, maar er verder niks mee te doen.
Heb trouwens al ruim een maand geen facebook meer en zet nu ook niet meer de hele dag muziek aan. Kijk nog wel regelmatig netflix, maar lees ook nog steeds regelmatig ipv netflix kijken ’s avonds.
Met Qonchita gaat alles ook nog goed. Als ze hier is kijken we ook wel dingen over dit onderwerp samen en ze had een boek van iemand gelezen die heel populair is bij veel mensen, maar toevallig voelde ze dat het niet helemaal klopte. Dat vind ik toch bijzonder. Ze blijft blijk geven van haar talent op dit gebied en dat vind ik mooi, ze is heel slim wat dat betreft.
Uiteraard genieten we gewoon van elkaar en durft ze zich nu kwetsbaar op te stellen ipv alles bij mij neer te leggen en dat voelt goed.
Alles klopt nog steeds (we hebben nu 6 mnd). Nog steeds het gevoel dat ze de ware is en altijd is geweest.
Energie wordt nog steeds vaak als heftig ervaren. Schiet nog vaak in het “doen en willen”, ook wel als vlucht, bang om inactief te worden en dan niks meer te gaan doen. En dan ga ik “niks” doen. Voor de tv hangen, wandelen etc. Alsof ik mij dan overgeef aan “doen” zonder toe te geven en wat te gaan “doen” om dingen beter te maken.
Weer de angst paradox. Ik doe nu vrij weinig (veel routine, thuis zijn) bang om inactief te zijn als ik niet vlucht in “willen en doen”. Wetende dat alles al goed is en ik dus vlucht in niks doen. Typisch 🙂