Het overkomt de ander

Interne energie begint zich weer op te bouwen. Ik geef niet toe aan de drang mijzelf te ontladen. Het is (nog) niet nodig. Merk dat ik mij er veel minder mee identificeer dan vroeger.
Wat gebeurt dat gebeurt. Ik heb geen idee wat er gebeurt, of er iets moet gebeuren, wat de gevolgen ervan zijn, welke invloed het heeft heeft op mijn dagelijks leven.
Merk op dat er weer een lichte issue is met controle. Alhoewel het geen sterk gevoel is, toch een soort zorgen maken over er feit dat ik er geen controle over heb, dat ik geen controle heb en de controle dreig te verliezen.
 
Toch is er een belangrijk verschil. Het is niet iets wat mij overkomt, het overkomt de ander.
Ik hoef niks te doen, toe te laten of niet te blokkeren of wat dan ook. Ik kan het niet fout doen. Ik hoef het dan ook niet in de gaten te houden, te observeren of wat dan ook.
Niet bang te zijn hoe het mij beïnvloed, met welke gevolgen.
Ik vertrouw de ander. Het is zijn proces. Heeft niks met mij te maken. (ook al beïnvloed het mij wel, heeft het effect op mijn dagelijks leven)
 
Ik hoef niet te voelen wat er gebeurt. Ik hoef het niet te begrijpen, te ervaren en dus ook niet te observeren, in de gaten te houden of wat dan ook.
Ik weet niet wat er gebeurt, wat er gaat gebeuren, met welke gevolgen. Hoe het mijn leven zal beïnvloeden, mijn doelen, mijn relaties met anderen, mijn plek in de maatschappij. Ik heb echt geen idee.
 
Maar het is een proces waar de ander doorheen moet en dat is prima. Het kan niet anders. Het is onvermijdelijk. Het is juist goed dat het gebeurt. Ik vertrouw er blind op dat alles goed is.
 
Wat er ook gebeurt het zal geen effect hebben en heeft geen effect op de essentie wie ik ben. De ander, het proces van de ander beïnvloed misschien het leven, maar niet de essentie wie ik ben. Dat wat ik altijd al geweest ben, wat ik altijd zal zijn. Ongeacht de omstandigheden en gebeurtenissen.
Het leven dat ik leid zal mij nooit kunnen veranderen.
 
Het proces, de energie, de blokkade. Het zit de essentie van wie ik ben ervaren niet in de weg. Het is een proces van de ander wat ik het best kan omschrijven als iets wat zich op de achtergrond afspeelt.
Ik hoef en kan daar niks mee doen.
 
Ik heb al die tijd iemand anders leven geleid. Hahaha
 
Het wordt tijd dat ik mijn eigen leven ga leidden. Ben benieuwd hoe dat zal uitpakken.
Het is een blind vertrouwen in het totale onbekende. Het geen idee hebben wat er gaat gebeuren, hoe het zal uitpakken. Wat voor invloed het zal hebben op bestaande relaties , hobby’s en dingen in mijn (oude) leven. (hahaha)
 
(ben benieuwd welke dingen mijn nieuwe ik zal overnemen van mijn oude ik. Welke dingen het zal voortzetten en welke dingen niet. Wat zal ik vandaag gaan doen? Wat zal ik morgen gaan doen? Geen idee. Het zal een verassing zijn. Maar grote kans dat er helemaal niet veel zal veranderen haha, al ervaar ik het als iets compleet nieuws)
 
Alles wat met mijn oude tijdelijke Ik te maken heeft is niet mijn verantwoordelijkheid.
Ik heb en had er nooit grip op en kan er dan ook niet verantwoordelijk voor zijn.
Mijn leven begint met een schone lei, elke keer weer.
 
13:30
 
Je zou het ook kunnen omschrijven dat er gewoon een entiteit in mij zit die niks met mij te maken heeft. Een soort alien.
Alleen hoef ik mijzelf er niet tegen te beschermen op wat voor manier dan ook. Geen zorgen te maken hoe het mij en mijn leven beïnvloed. Ik behoef het geen enkele aandacht te schenken.
Gewoon blind erop vertrouwen dat alles in orde is. (en zal blijven)