Relaties

Bedenk mij opeens iets over mijn exen, mijn relaties.
 
Ik kreeg elke keer waar ik op dat moment naar op zoek dacht te zijn.
 
Na Nanouk, kreeg ik wat met Chantal een zelfstandige vrouw die voor zichzelf en het gezin kon zorgen (waar ik bij Nanouk geen vertrouwen in had. -> grappig dat ze dat nu wel doet. Zat ik daarom toen fout ? Dat kan ik niet weten, immers er zat ruim 10-15 jaar tussen en zij zal ook flink veranderd zijn in de tussentijd) . Iemand waar ik goed mee kon praten (iets wat ik met Nanouk nooit gedaan heb) etc. Echter moest ik dat uitmaken omdat zij geen vertrouwen had dat ik hetzelfde wilde als zij en dat is het standaard gezinnetje zijn. Alhoewel ik dacht er op dat moment klaar voor te zijn, heeft zij daarin gewoon gelijk gehad, haar intuitie (inner-gevoel) hierin was gewoon juist.
Daarna Eleonora die me onbewust veel heeft geleerd over mijzelf. Ik wilde leven op gevoel en vanuit gevoel etc. Zij zorgde ervoor (onbewust) dat ik in contact kwam met mijzelf en mijn hsp zijn. etc
Toen kwam Catja op mijn pad, die me wel de ruimte en rust gaf en die bewees dat mensen zeker in staat zijn om te veranderen voor zichzelf en de relatie, m.a.w. dat we het beste in elkaar naar boven kunnen halen. Precies de les die ik wilde leren. Ik was alleen te bang voor de toekomst en had te weinig vertrouwen erin. Terecht ? Geen idee.
 
Dit wist ik echter al, wat mij net opeens te binnen schoot is het verschil tussen Qonchita en Sjoukje. Op de oppervlakte lijken ze hetzelfde als de vrouwen die ik al heel lang aantrek. HSP-ers die in de knoop zitten met hun emoties. Maar ten tijde van Qonchita zat ik heel erg in de fase dat ik dacht andere mensen te kunnen redden en zat Qonchita in een fase dat ze gered wilde worden. (en verder ging toen dat gebeurd was) Echter daarna had ik dat redelijk losgelaten en zat ik in een fase dat ik nieuwe vrienden zocht. Ik wilde op dat moment een connectie maken met anderen en in een relatie dus een echte connectie met iemand anders. Ik bedacht me opeens dat dat precies is wat Sjoukje ook zocht op dat moment, zij deed wat zij deed (persoonlijk groeien) omdat ze zich graag betere met andere mensen wilde verbinden.
 
Dus daarom geeft elke relatie je altijd wat je nodig hebt (als je tenminste je inner-gevoel volgt) en werd ik verliefd op hun. Op dat moment waren we namelijk naar hetzelfde op zoek en gaat de relatie uit op het moment dat we doorhebben dat dat niet de oplossing is, of als we hebben gekregen wat we nodig hebben.
 
Bizar dit. Ik heb echt heeeel lang met deze vraag rondgelopen. Waarom trek ik aan en wordt ik verliefd op onbereikbare hsp vrouwen die teveel met zichzelf in de knoop zitten. Uiteraard omdat ik zoals ik zelf ook al heb geschreven het een afspiegeling is van wie ik zelf ben. Dat wist ik al. Maar ik kon er maar niet bij dat ik Qonchita en Sjoukje zelf ook had afgewezen, of dat ik niet bereikbaar zou zijn geweest in die relaties. Dat kon ik niet geloven.
Wat was het patroon waarom ik deze vrouwen bleef aantrekken ? Waarom werd ik op hun verliefd ?
 
Het antwoord is dus heel simpel en kwam tot mij geheel uit het niets, dat is nog het weirde. Ik was al heel lang niet meer bezig met deze vraag. Het kwam alleen weer op toen ik met iemand erover in het hondenpark praatte en ik het op dat moment als een standaard praatje zag om aardig te zijn tov de ander bedenk ik mij nu. Maar zo’n gesprek heb ik echt al tientallen keren gehad. Weird dat nu opeens het antwoord wel tot mij komt. Enigszins wist ik wel dat we op zoek waren naar hetzelfde. Maar ik dacht dat we onbewust allemaal op zoek waren naar verlichting, het einde van ons lijden. (door het bespiegelen van mijn behoeften op de ander) Nu ik natuurlijk door heb dat dat niet het geval is. Sta ik nu dus wel open voor de waarheid, een andere optie dan ik dacht dat het was. In grote lijn was ik zelf misschien op zoek naar verlichting, maar ik was en ben al lang verlicht. Ik wilde iemand redden (Qonchita) en daarna een echte connectie maken(Sjoukje). (als afspiegeling op de connectie met mijzelf -> de les die ik geleerd heb van mijn relatie met Sjoukje.) En zij wilde gered worden en de ander wilde leren om een echte connectie te maken met iemand.
Dat is dus verliefdheid. 2 energiebewustzijnen die op zoek zijn en iemand tegenkomen waarvan ze weten dat de ander ze zal geven van wat ze denken nodig te hebben. Dit gaat dus in contact met het ego, het zelf.
Dat is waarom een relatie je altijd zal geven wat je op dat moment nodig hebt. Je zal helpen te groeien naar een completer persoon (de illusie laten vallen dat je incompleet bent) . De ander is letterlijk wat je op dat moment nodig denk te hebben.
Dus de beroemde uitspraak “you complete me” is toch helemaal zo gek niet. Punt is alleen het hele concept wat we er aan vast plakken over relatie, trouwen, de rest van je leven samen zijn etc . Dat is allemaal onzin.
De ander maakt je compleet en geeft je wat je nodig hebt en dus de basis voor die verliefdheid. Totdat je echter verder groeit en je wat anders nodig hebt. De kans dat de ander met je meegroeit en je dan nog steeds dat kan geven is natuurlijk minimaal. Dus ga je verder en wordt je verliefd op iemand anders.
 
Dit maakt het heel spannend wat er dan vanaf nu gaat gebeuren. Immers deze basis is nu aan het wegvallen. Er is zo meteen geen zelf meer. Zal de basis van verliefdheid dan wegvallen ? Overgaan in houden van ? En al dat soort onzin ? Als ik weet en besef niks meer nodig te hebben, niks meer valt te leren, als alle verhalen zijn weggevallen ? Wat dan ?
Gewoon omdat het leuk is ? Geen idee, ik kan het niet weten. Ik zal het vanzelf wel merken wat er gebeurt. 🙂
 
16:00
 
Valt me opeens op dat ik het thema “verslaving” opeens lijk te zien overal. Uiteraard als bespiegeling hoe ik zelf nog steeds verslaafd ben aan mijn denken (begrijpen) en mijn verhalen (en verhalen op Netflix) . Zou dat het teken zijn dat ik er klaar mee ben, eindelijk bereid zal zijn om dat los te laten ? Ben benieuwd. Aan de ene kant lijk ik er klaar mee te zijn, maar blijf die verhalen toch ook mooi vinden. Wat ik nu begrijp en heb geleerd. Er lijkt dan niks meer over te zijn, maar ja, dat dacht ik wel vaker en dan komt er toch weer iets nieuws.