Bedenk mij tijdens de ochtendmeditatie dat omdat verlichting niet bestaat we ook geen flauw idee kunnen hebben van wat ons overkomt. Hoe kan ik nou weten wat er gebeurt als er niemand meer is die iets overkomt, als er geen ervaringen meer zijn, als er geen verhalen meer zijn ?
Ik weet alleen:
Ik heb niks te willen, niks te beslissen. Wat ik doe is wat ik wil en besloten heb. Er zijn geen problemen meer. (die bestaan alleen in verhalen en ervaringen) alles is goed. Er is zelfs niks meer om naar uit te kijken, want er is alleen nu, zijn.
Hoe is het om verlicht te zijn ?
Geen idee 🙂 de vraag is onzin haha.
11:00
Lig nu in de tuin in de zon en zoals zo vaak is er weer veel herrie in de stad, plantsoenen dienst met machines, vrachtwagen die grofvuil ophalen etc normaal ben ik daar gevoelig voor en triggerd dat een onprettig gevoel in mij. Dat is nog niet 100% weg, maar merk wel dat het eigenlijk nu geen probleem meer is, omdat de herrie nu dwars door mij heen gaat. Er is niks meer om een onprettig gevoel te triggeren.
