Soms voelt tijdens het mediteren een bepaald geluksgevoel zo intens dat het overweldigt. Het wordt ervaren alsof je het moet minderen, moet afzwakken omdat je het anders niet overleefd. (en dat gebeurt dan)
Maar het enige wat dat niet kan overleven is je illusionaire zelf, je lichaam gaat het prima mee. Laat het dus gebeuren, accepteer de intensiteit, de overweldiging. Het gevoel dat het teveel is en je het niet aan kan.
Omarm de dood.
(het is uiteraard niet echt, slechts een illusie)
19:30
Begin nu pas te beseffen met wat Katie probeerde te vertellen in het boek van haar partner. Hierin zei: ” hoe weet ik wat het juiste is dat gebeurd voor mij ? Want dat is wat gebeurd. ” iets in die trant.
Hoe weet ik dan wat ik wil ? Wat ik wil doen ? Wat ik wil gaan doen ?
Dat is een vraag waar ik lang mee heb gezeten. Ik bleef maar interpreteren: ” maar dat is toch wat ik wil?” Bij een gevoel of een gedachte.
De waarheid is dat ik niet kan weten wat ik wil. Dat wat ik doe is wat ik wil. En niet dat ik een toeschouwer ben van wat ik doe of dat ik ervaar wat ik doe.
Er zit geen afstand tussen wat ik doe en wat ik wil.
