Wachten op verlichting, op evenwicht is een vorm van zelfafwijzing.
Bepaalde behoeften bevredigen (anders dan dorst/eten etc) , een gevoel bevredigen, omdat je dat interpreteert als “ik wil” is een vorm van zelfafwijzing. Zo van dat gevoel moet bevredigd worden zodat het er niet meer zal zijn.
15:00
Het is nutteloos om dat waar we ons fictieve zelf op spiegelen, dat waar we ons mee identificeren af te wijzen. (bepaalde gevoelens, ervaringen,lichaam etc) Immers dat is gewoon een vorm van zelfafwijzing, er hoeft niks te verdwijnen of te veranderen om het ego te laten verdwijnen, alleen het denken dat iets ervaart en zegt “dat ben ik”.
Een overtuiging die zelfdestructief is. Echter dat laten volgen door de overtuiging “dat ben ik niet” is een zelfafwijzing en dus ook destructief.
Je kan dan vast komen te zitten in een vicieuze cirkel en gaan identificeren dat wat identificeert om daarna het te identificeren als niet-ik waarmee je dus jezelf afwijst. Een paradoxale vicieuze cirkel waar niet uit te komen is via het denken.
Zie de onzin ervan en het zal stoppen. Geef de verslaving op en het zal stoppen.
Maar net als verslaafden doen dien je eerst te accepteren. “ik ben verslaaft”, “ik doe onzinnige dingen”. Vergeef jezelf, accepteer het en laat het toe terwijl je er bewust van bent dat het gebeurd. Soms zal je er om lachen, lachen om de onzin ervan. Het hoeft je niet nu los te laten, neem de tijd ervoor. Het laat je vanzelf los.
Maar houd jezelf niet voor de gek door erop te wachten, door erin mee te gaan en te denken dat het vanzelf wel zal stoppen. Meditatie is een manier om je verslaving op te geven, minder sterk te maken. Als je blijft doen, blijft het mechanisme sterk en eeuwig draaiend. Train in het niet-doen en het wiel zal stoppen.
Ik heb ook de overtuiging dat als dat waar ik mijn fictieve ik op spiegel -> mijn ego, als de blokkade en energie die ik ervaar verdwijnt, dat dan ook mijn behoefte naar controle en willen zal verdwijnen. Alsof het de oorzaak is van mijn ego mechanisme, de oorzaak van mijn wil naar controle en behoeftebevrediging. Maar het is meer het gevolg natuurlijk.
Weer verzinnen van een oorzaak, een begin. Er is niks.
16:00
Belangrijke les ook nog van mijn relatie met Sjoukje.
Het is zinloos om je liefde aan anderen te geven en te verwachten dat het hun leven beter/gelukkiger zal maken. Ze zeggen daar hard op naar zoek te zijn, maar als je ze geeft waarom ze zelf zeggen te vragen zullen ze het afwijzen.
Ze zullen je liefde altijd afwijzen, want acceptatie zou beteken dat ze de controle moeten loslaten, hun angsten negeren en zich kwetsbaar opstellen en dat kunnen ze gewoon weg (nog) niet.
Je kan anderen niet geven waar jezelf ook zo naar op zoek bent, of van anderen kunnen krijgen.
Verbeter de wereld begint bij jezelf.
Accepteer je eigen liefde, jezelf. Dat is de enige oplossing. Wees bewust hoe je jezelf afwijst, je eigen liefde afwijst en het daarom zoekt bij een ander, of aan een ander wil geven. (stiekem denken we onze liefde niet waard te zijn, niet verdiend te hebben, dat het ten koste gaat van anderen, dat onszelf liefhebben anderen kwetst en we horen onszelf af te wijzen uit liefde voor de ander. Allemaal onzin natuurlijk)