Een begin waar er geen begin is.

Het lichaam waar ik bewust van denk te zijn is slechts een bespiegeling van mijn biologische lichaam op energie niveau. Ik creëer dus met mijn denken/overtuigingen een lichaam die ik zou zijn op energie niveau en spiegel deze op het biologische lichaam. De identificatie lijkt dus met het biologische lichaam, maar is in werkelijkheid met zijn uit energie bestaande kloon. Een kopie gemaakt door het denken.
 
Dat energetische lichaam beïnvloed het biologische lichaam natuurlijk alleen op een negatieve manier. Dat is wat stress/ lijden veroorzaakt, de boel blokkeert.
Het is wat het denken als “IK” , als zelf heeft geschapen. Als antwoord op de vraag “waarom” . Het is het begin, de oorzaak die het denken heeft gecreëerd daar waar er geen begin is, daar waar er geen oorzaak is.
 
Dat is het ego. Dat constant gevoerd moet worden om te blijven bestaan. Dat bang is om dood te gaan. Waar de identificatie mee plaatsvind. De bron van alle emoties. Het denken probeert dit ego, dit energetische lichaam te interpreteren. De emoties en gedachten die het voortbrengt. En probeert dan te raden wat als beste gedaan kan worden.
Onzinnig dus. Het interpreteert iets wat het zelf gecreëerd heeft en niks met de realiteit te maken heeft. Een begin waar er geen begin is. Een oorzaak waar er geen oorzaak is. Controle die er niet is. Een zelf die niet bestaat.
Een voortdurend conflict met de werkelijkheid omdat het denken alleen kan denken in de dualiteit van goed-slecht, begin-eind en oorzaak-gevolg. Alleen op die manier kan het betekenis geven aan de realiteit. Een antwoord geven op de vraag “waarom” . Totdat het inziet dat de vraag onzin is.
 
Het is dus niet het biologische lichaam dat voelt of gewaar is van dingen. Het is niet dat wat voelt en ook niet dat wat er gevoelt wordt. Al die emoties beïnvloeden het biologische lichaam, maar hebben in feite er niks mee te maken.