Een “normaal” leven is een onzinnig leven

Gisteravond een interview gezien met Eckhart over zijn persoonlijke leven. Daarin vertelt hij dat na de nacht van zijn verlichting hij nog enkele jaren zijn normale leven heeft geleid. Hij omschreef het alsof zijn leven wat hij op dat moment leidde een momentum had. Totdat hij merkte dat hij er genoeg van had (iedereen zat in zijn ego) en het de rug toekeerde en op zijn parkbankje ging zitten om te genieten van zijn niets-doen. 
Dat gevoel begint bij mij nu ook te komen heb ik het idee (al een tijdje). Ik heb eigenlijk geen zin meer om nieuwe mensen te ontmoeten (al ga ik nog naar de salsa en heb dan een gezellige avond uit) of van alles te doen. Geen zin meer om aan mijn websites te werken, of mijn toekomstige website over verlichting. Geen zin meer om veel op de beurs te handelen. Ik heb mijn posities geliquideerd. Helaas na een ineenstorting van de olieprijs waar ik veel verlies op heb geleden toen ik mijn verlies nam. Hierdoor blijf ik nog wat in de gevarenzone kwa geld. Maar ondanks dat heb ik toch besloten om op mijn eigen website te zetten dat ik geen nieuwe klanten meer ga aannemen voor de hondenopvang. Ik heb ook geen zin meer om constant op een hond te passen. Ik zit dit jaar al volgeboekt, maar voor volgend jaar neem ik dus alleen nog bestaande klanten aan. Ik verwacht dan nog maar in 50% van de gevallen een hond te logeren te hebben. 
Weinig beurs, geen websites, geen honden. Eigenlijk gewoon niets meer. Alleen de dagelijkse dingen. (eten, boodschappen, huishouden etc en veel meditatie)
 
Ik heb mijn meditatie weer opgevoerd:
sochtends 1.5 uur , smiddags 1.5 uur,  1.5 – 2 uur wandelen en savonds 50 min. En savonds na het avondeten kijk ik gewoon een paar uur tv. Waar ik sommige avonden geniet van het gevoel van niets-doen. (andere avonden vooral de blokkade) 
Ik wordt hier eigenlijk toe gedwongen. Als ik me daar niet aan overgeef dan krijg ik een onaangenaam gevoel in mijn hoofd. Ik verlang er eigenlijk naar. (uiteraard in tweestrijd met het ego wat er nog is).
 
Krijg steeds meer het gevoel om gewoon lekker niets te doen. Het zou me niet verbazen als het gewoon een natuurlijke reactie is, een fase in een golf-beweging, na een leven lang van doen, van presteren. 
Ik hield me altijd voor dat ik een “normaal” leven wilde leiden. Maar een “normaal” leven is een onzinnig leven, een waanzinnig leven. Ik heb er eigenlijk geen zin meer om daar aan mee te doen. 
Ik ga nog steeds wat in mijn ego/ mijn identiteit zitten als ik interactie heb met andere mensen, omdat ik graag andere mensen niet wil opzadelen met “mijn onzin die ze niet kunnen snappen”. Maar ook daar merk ik dat ik daar geen zin meer in heb. Misschien merken ze het niet eens als ik gewoon spontaan ga reageren ipv uit mijn verzonnen identiteit. Misschien heb ik het in mijn proces wel nodig om dat ook bewust te leren. Ga het wel merken. 
Merk geen energieopbouw meer trouwens door niet-klaarkomen. Nu al zeker 5-6 weken geleden voor het laatst. Het kan zijn door alle meditatie. Zal er waarschijnlijk wel nooit achter komen wat het proces erachter precies is. Maar het verschil nu is wel dat het geen bewuste keuze is, ik heb er ook geen drang meer toe. Hoef er dus niks voor te doen.