Energie kan via 2 manieren weer in balans komen

De energie die zich in mijn lichaam ophoopt kan kennelijk via 2 manieren weer in balans komen. Door iets te doen (sex) of door niet te doen (meditatie).
 
 
12:00
 
Weet je wat het ook gewoon is. Zoals het brein niet kan accepteren dan we leven in een hemel op aarde, zo kan ik nog steeds niet accepteren dat ik al verlicht ben. Ik blijf maar vasthouden houden aan de overtuiging dat ik eerst in balans moet komen, dat er wat moet gaan gebeuren voordat ik het kan ervaren. Ik houd vast aan de overtuiging dat ik dat nog steeds kan voorkomen door iets fout te doen, door te blijven hangen. Dus blijf ik mezelf controleren , analyseren etc Dat er een reden is dat het nog niet is gebeurt en die reden ben ik. Want ik ben de blokkade en dus ben ik de reden dat het nog niet is gebeurt. Lijkt heel logisch.
 
Maar er is geen reden, geen oorzaak. Geen besef nodig. Ja er gaat nog wat gebeuren, dat voel ik, dat weet ik. Ik weet dat al heel lang, al minimaal een jaar of wel langer. Misschien al vanaf het verre begin. Maar dan ga ik erop wachten en in dat wachten maak ik mezelf weer van alles wijs. Verlichting bestaat natuurlijk niet, er is geen begin , geen eind. Ik weet dat er nog wat gaat gebeuren, dat ik ga verdwijnen, energie cq mijn verleden, mijn identiteit zal verdwijnen. Een definitief loslaten etc.
Dan is er mijn brein die in oorzaak-gevolg denkt, in er is overal een reden voor. Ja, er is hemel op aarde. Ja, mijn ego, ikzelf ga verdwijnen. Maar er is geen oorzaak-gevolg, er is geen reden !
 
De hemel op aarde is NU. Niet later, niet als mijn ego weg is, als ik in balans ben, als er geen zelf meer is, als er geen blokkade meer is. Ook met hun is er hemel op aarde, ook terwijl mijn energie nog geklokkeerd is. Ze zijn alleen niet belangrijk meer, niet machtig meer. Niet meer in controle. Misschien een moment, maar dat is kort en vluchtig.
Die spanning komt door mijn identificatie met die blokkade of bespiegeling op mijn levensenergie (in mijn geval) . Maar als ik me er niet meer mee identificeer is het niet gelijk weg, losgelaten etc Het verdwijnt naar de achtergrond waar ik er geen probleem meer van maak. Waar ik er om lach dat ik me er al die jaren druk om heb zitten maken.
 
Al die jaren was ik al verlicht, het probleem was alleen een probleem omdat ik er een probleem van maakte. Omdat ik op zoek was naar een gevoel, naar een ervaring. Identificatie met de blokkade van mijn levensenergie, het zelf dat dood aan het gaan is. Verlicht ben ik NU en het zelf verdwijnt vanzelf, daar kan ik niks voor doen. Ik begrijp nu wat niet-doen betekent en dus kan ik niks doen wetende dat er nog wat gaat gebeuren. Maar het is niet nodig voor verlichting, want dat ben ik NU.