Dat heerlijke gevoel was helaas maar voor een halve dag. Hopelijk wel een voorbode voor wat er is. Als het goed is zal ik voorlopig geen seks hebben om mijn energie volledig te behouden voor mezelf om dit te doorstaan en mijzelf goed te voelen. Alles of niks. Zelfs van de hondenopvang neem ik even een sabbatical.
Heb nog 2 reserveringen staan en dan niks meer.
Las een tijdje geleden het dagboek van de gozer die ik heb geholpen bij zijn eigen verlichting (al is hij er nog niet helemaal) . Hij vertelde over het loslaten van zijn pijnlichaam dat hem dat niet lukte omdat hij dat vanuit de persoon probeerde te doen. Hij moest ook de persoon loslaten. Ik noemde dat mijn identiteit.
Echter de hele reden dat dit proces ook een illusie is, is omdat het proces weer niks anders is als het loslaten van de persoon vanuit diezelfde persoon. Deze zelfopoffering gaat een tijdje goed en je kan er jaren mee door gaan, wel 25 jaar en misschien wel eeuwig ? Geen idee. Maar blijft een illusie vanuit het eindig bewustzijn. Ook al lijkt het alsof je bewust bent van het zelf ipv te leven als het zelf.
Het blijft echter een proces met een verwacht resultaat in de toekomst.
Ondertussen heb ik de vriendin ook alles vertelt. Heb nog steeds het idee dat ze niet goed beseft wat het allemaal is. Maar ook met de relatie zal ik alle verantwoordelijkheid moeten loslaten. Ook daarmee saboteer ik mezelf nog steeds. Vraag mij af hoe dat gaat uitpakken, heb geen idee. Kan ik als echte verlichte een relatie hebben met een slapende ? Uiteraard probeer ik haar te helpen bewuster te zijn, maar ze heeft een druk leven met werk en een zoontje en heeft verder niet de motivatie om hier echt wat mee te doen.
Maar goed, dit soort “drama” en “verhalen vertellen” is precies wat ik loslaat, dus ik ga de ontwikkelingen wel merken. Wat gebeurt dat gebeurt en is altijd goed.
Het voelt namelijk ook wel als het loslaten van het leven zelf. Vandaar dat een normaal leven niet mogelijk is en juist het probleem is.
Natuurlijk is dat maar een fase. Maar er is geen enkele verlichte leraar die iets kan vertellen over het leven na dit proces. Over het leven vanuit volledig non-duaal bewustzijn. Omdat die er simpelweg niet zijn. Dus net als dit dagboek zal ik het dan maar zelf moeten uitvinden zonder hulp en aanwijzingen en verhalen over wat komen gaat :-).
Al verliest het concept toekomst natuurlijk zijn betekenis. Denk dat dat ook de enige reden is dat ik er nu volledig voor durf te gaan. De toekomst heeft voor mij geen betekenis meer. Het maakt me gewoon niet meer uit. Dit is wat ik nu moet doen ongeacht de consequenties. Al is dat het niet. Het is wat ik weet dat ik moet toelaten te gebeuren ongeacht de consequenties. Of allebei natuurlijk 🙂
Officieel weet ik natuurlijk niet wat er is. Maar als ik eerlijk ben. Ik inner-weet dat het geweldig zal zijn. Ook al kan ik dat niet weten 🙂
Al die jaren heb ik mij maar gefocust op het proces en de angsten van het zelf, op mijzelf. Dom haha, wat dom. Ook de overtuiging dat ik niks kan weten is onzin. Ook de theorie van alles van Mckenna is onzin. Ik weet meer dan alleen “ik ben”. Ten eerste is die uitspraak zelf onzin en ten tweede zal het non-duale bewustzijn geweldig zijn.
Dat hele “ik wil hier niet zijn” is het zelf en die projecteerde dat op een toekomst die ik niet zou willen. Onzin.
Ik weet dat het geweldig is, ook al kan ik dat officieel niet weten.
Sterker nog ik weet dat het zo geweldig zal zijn dat ik bereid ben alles ervoor op te geven. Mijn hele leven. Mijn werk, mijn vrienden, familie, macht en controle, geld, mijn relatie, mijn doelen, entertainment. Een normaal leven. Mijzelf. Alles.
Het is nml het enige wat er echt toe doet, wat mij echt kan brengen wat ik al die tijd al zoek 🙂
Inner-vrede.
Dat ik dat niet kon weten was slechts weer een overtuiging die ik niet goed had onderzocht. Gevoed door de leugens van verlichte leraren. Uiteraard was het mijn keus om die leugen van hun te geloven. Mijn leugens te geloven.
Zelfs het einde van de matrix antwoord de oracle dat ze het niet wist, niet kon weten.
Daarom irriteerde ik mij zo dat de vriendin zich op het negatieve en angst focuste. Dat is wat ik zelf doe in deze ervaring. Vanuit de ratio.
Allemaal rationele onzin. Ik weet. Hoe ? Geen idee, ik weet het gewoon. Ik inner-weet het.
Het is eigenlijk te bizar voor woorden. Het heeft mij dus ruim 6 jaar gekost om eindelijk mijn inner-weten te vertrouwen en de vicieuze cirkel van mijn ratio los te laten. Al vergeef ik mijzelf gelijk gezien het feit dat praktisch niemand dat doorziet. Ook de verlichte gurus niet hahaha.
Jed Mckenna denkt dan misschien dat er niemand boven hem kan zijn, hij alleen gelijken kan hebben op zijn hoogst. Dat ontwaken uit de droom spirituele verlichting is. Maar ik noem non-duaal bewustzijn ervaren pas echte verlichting. Dat is wat we echt zoeken. Mckenna heeft misschien rationeel gelijk, maar fuck de ratio en fuck alle gurus; Inner-weet :-))