Ik word sochtends wakker door een enorme energie in het lichaam. Het is nu 1,5 week geleden dat ik voor het laatst ben klaar gekomen. De energie kan er weer uit via een orgasme of meditatie. Dan voel ik hoe het wegstroomt door een klein punt in mijn hoofd. Er wordt van alles samen getrokken en het is zwaar om het te laten gebeuren. Het enige dat dit verstoort ben ik en mijn verhalen. Het is dus tijd om afscheid te nemen van mijzelf.
Het feit dat die energie ’s nachts wordt opgebouwd door mijn denken/dromen ’s nachts en hoe overdag dit in balans kan komen via meditatie/bewustzijn is natuurlijk een duidelijk bewijs dat “niks doen” geen optie is.
Ook overgave en toelaten wordt ervaren als een actief doen. Een keuze , een actie die vereist is.
Alleen niet vanuit de persoon.