Gewoon gelukkig zijn = sterven

Gewoon gelukkig zijn. Zonder reden, zonder oorzaak, zonder dat het een ervaring is. Niet alleen een weten, maar ook echt beseffen. Er is nog dualiteit, iets wat ik vroeger bestempelde als een blokkade. Het doet er niet toe. Ik kan er gewoon voor kiezen, gewoon ervoor kiezen om gelukkig te zijn. Zonder reden, oorzaak. Ongeacht de gevolgen.
Er is nog een lichte poging tot afwijzing. (met alle excuses) Ik kan er echter elke keer weer opnieuw voor kiezen. Het lijkt steeds makkelijker te worden.
 
Meditatie: Gewoon zitten, gewoon gelukkig zijn. Er wordt een poging tot afwijzing opgemerkt. Er wordt gelachen. Weer gewoon zitten en gelukkig zijn.
 
Ps niet ik die gelukkig is. Ik ben gelukkig zijn. Dus vanuit non-dualiteit.
 
Gewoon gelukkig zijn = sterven (daarom wordt het gepoogd af te wijzen)