Ben het boek van bernadette robberts nog een keer aan het lezen. Ben nu in de fase wat zij de “passageway” noemt met enorme druk achter mijn ogen. Hoop dat het bij mij ook niet te lang gaat duren. Dit lezen geeft wel nog meer berusting. Probeerde onbewust toch de leegte te vullen merkte ik ook op. Alsof ik de leegte probeerde te ervaren, wat natuurlijk absurd is. Het is leegte omdat er geen ervaringen zijn. (dus een projectie van de mind) Maar die eenpuntige energie in mijn hoofd is het enige, de rest is weer mind. Ideeën, hoe subtiel ook. (zoals ideeën over het proces, over ontspanning, bewustzijn etc.)
De ene wereld is niet te ervaren vanuit deze wereld , dus leg mij er maar bij neer.
Wat gebeurt dat gebeurt.
Heb het idee dat er toch nog een laatste identificatie is losgelaten. (datgene wat identificeert?)
Er wordt geen zelf of “ik ben” ergens meer op geprojecteerd. Voelt goed.
De Bijbel van Spirituele Verlichting
Een dagboek over de weg van verlicht zijn