Merkte tijdens het mediteren duidelijk op hoe het zelf bewust probeert te zijn van zichzelf. De slang die zijn eigen staart opeet. Hoe het zelf van bewustzijn een iets doen maakt en zo de wereld op een indirecte manier ervaart. Zichzelf observeert, analyseert en interpreteert en dat spiegelt op de wereld. Hoe het zichzelf probeert te veranderd, te controleren. Onzinnig. (moest er regelmatig om lachen 🙂
Tevens dus die leegte van boeddha, het niks wat zich steeds duidelijker manifesteert.
