Dat ik mij op een bepaalde manier wil voelen (vrolijk, gelukkig,liefdevol, energiestromen in balans etc) is ook maar een mening, waarom zou ik daar zoveel waarde aan hechten ?
Wie zou ik zijn zonder die gedachte, cq overtuiging ?
(het is een bron van begeerte, een bron van de controle willen, de bron van verslaving van het streven naar een goed gevoel, de bron van de illusie van motivatie)
Als ik iets niet meer doe om er een goed of beter gevoel van te krijgen, waarom zou ik iets dan nog doen? Geen idee, toch doe ik het gewoon.
Is het überhaupt mijn mening wel ? Is het niet gewoon de mening van de ander? De bron van het ego?
Het hangt ook samen met de andere pilaren zoals vertrouwen natuurlijk. De enige reden dat ik iets wil, iets nastreef is omdat Ik geen vertrouwen heb. Er wordt mij geleerd dat het mij niet wordt gegeven, ik moet het zelf regelen, cq bewerkstelligen. Terwijl het juist andersom is hahaha.
Als ik de ander gewoon vertrouw, wat voor zin heeft het dan nog om een bepaald gevoel of ervaring na te streven ? Onzinnig.
De Bijbel van Spirituele Verlichting
Een dagboek over de weg van verlicht zijn